Ogen te kort bij popkoningin Katy Perry

Madonna, Lady Gaga, Rihanna, Taylor Swift, Beyoncé en Katy Perry. De concurrentie onder de vrouwelijke popsterren is groot, maar wie mag zich de koningin van de popmuziek noemen? De verleiding is zeker na het grote spektakelstuk dat Katy Perry maandagavond in de Ziggo Dome presenteerde, te kiezen voor deze dertigjarige Amerikaanse zangeres.

Katy Perry gisteravond in de Ziggo Dome.Beeld anp

The Prismatic World Tour van Katy Perry, die twee dagen Amsterdam aandeed was van visueel en choreografisch van een zeldzame klasse. Je kwam het eerste half uur werkelijk ogen en oren te kort. Uit een grote driehoek (het prisma) kwamen even na negenen dansers tevoorschijn tussen wie na het intro ook de zangeres zelf viel te ontwaren. Fluorescerend rokje en topje, zwart haar achterovergekamd.

Roar (lekker, meteen een grote hit) klonk al gelijk uitstekend. De even opgewekte liedjes Part Of Me en Wide Awake werden door veel jonge kelen hard meegezongen. Katy Perry begreep dat je voor een publiek waarvan een groot deel tussen de acht en de veertien jaar oud is, niet te ingewikkeld over opbouw van de show moet denken. En dat je het liefst ieder liedje met een nieuwe choreografisch vondst moet komen.

Fraai oogde het Egyptische blokje, met Dark Horse als vroeg hoogtepunt. Perry reed als een soort Cleopatra op een groot mechanisch paard door het oude Egypte. Omringd door dansers. Groots maar niet megalomaan. Ze hield het steeds net klein genoeg om niet in de pracht en praal ten onder te gaan en zichzelf te blijven.

Wie is Katy Perry?

Maar de vraag drong zich na een half uurtje wel op: wie is Katy Perry eigenlijk. Waar staat ze voor? Een deel van het enorme succes van Madonna en Lady Gaga hadden ze te danken aan identificatie. Madonna gooide haar seksualiteit in de strijd, Gaga nam het op voor de onaangepasten (de 'little monsters'). Katy Perry is dan weer een Eyptische koningen, dan weer een kat uit de musical Cats (het blokje na het rondje door Egypte) en dan weer een discomeisje.

Zingen en dansen ging haar uitstekend af. Fijn ook zo'n choreografie waarin nu eens niet alles draait om computer gestuurd licht en vuurwerk. Bij Perry zagen we adembenemende acrobatiek, trapezewerkers en een Perry die in Walking On Air ook echt in de lucht door de zaal leek te wandelen. Maar na een uur zakte alles op een curieuze manier in. Perry ging op het puntje van de catwalk midden in de zaal staan, alsof ze even van het filmdoek wilde stappen, en begon te praten en akoestisch begeleid wat te zingen. Wezenloos gebabbel, en een slap gezongen The One That Got Away, dat bij elkaar een half uur in beslag nam. Kinderen gingen tegen hun ouders hangen ('mama, wat is dat een koffieshop?'), de betovering was verbroken.

Na een uur lang Disney-amusement op z'n best was de hoofdfiguur uit de tekenfilm gestapt, en kwam daar maar moeilijk in terug. Tuurlijk, hits als Teenage Dream en California Gurls schudden iedereen weer wakker. Maar toch bleef die gedachte hangen: was maar lekker dat stripfiguur uit het eerste uur gebleven. Vrolijke niks aan de hand popliedjes, uitmuntende toneelvoering en belichting. Het was in haar geval genoeg. Ze wilde echter zo graag in alles de overtreffende trap beklimmen, dat ze uiteindelijk toch een keer onderuit ging. De perfecte stripfiguur Katy Perry wilde spreken als een vrouw van vlees en bloed, maar had geen tekst meegekregen.

Gezien: Ziggo Dome, Amsterdam, 9 maart.

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden