Oerkracht sluimert in Tanna

De onervaren hoofdrolspelers Marie Wawa en Mungau Dainin brengen in deze exotische Romeo-en-Juliavariant hun verboden romance prachtig tot leven. Het voortreffelijke camerawerk, dat voert van de jungle naar het maanlandschap van de actieve Yahulvulkaan van het eiland Tanna, werd bekroond in Venetië.

Ze spreken boekdelen, de stiekeme blikken die Wawa en Dain wisselen: door niets en niemand laten de jonge geliefden zich uit elkaar drijven. Ook niet door de strenge traditie van de Yakel, die gebiedt dat de meisjes, zodra ze volwassen worden, als vriendschapsgebaar worden uitgehuwelijkt aan mannen van een andere stam.

Tanna, genoemd naar het 30 duizend inwoners tellende vulkaaneiland in de Stille Oceaan waar de film zich afspeelt, stevent zodoende onmiskenbaar af op een exotische Romeo-en-Juliavariant. Maar dan wel een die is gebaseerd op feiten. De Yakel, gekleed in peniskokers en rieten rokjes, behoren tot de laatste stammen die in de onafhankelijke eilandengroep Vanuatu nog leven volgens een eeuwenoud systeem van riten en wetten. Voor hun film greep het Australisch-Britse regisseursduo Martin Butler en Bentley Dean terug op een liefdestragedie uit 1987, die dit systeem - de zogenoemde Kastomwegen - op zijn grondvesten deed schudden.

Een fascinerende opzet. Met Tanna wilden Butler en Dean de handel en wandel van inheemse volkeren als de Yakel vastleggen; tegelijkertijd is de film - de eerste die op Vanuatu werd gedraaid - een onderzoek naar de houdbaarheid van die grotendeels uitgestorven leefwijze. Ter voorbereiding verbleven de makers zeven maanden bij de Yakel, die in de film min of meer zichzelf spelen en, op grond van uitvoerige improvisaties, hun eigen recente geschiedenis vertolken.

Goede expressie

Dat pakt goed uit. Wat hoofdrolspelers Marie Wawa en Mungau Dain aan acteerervaring missen, wordt ruimschoots gecompenseerd door hun expressiviteit. Zeker wanneer ze halverwege de film vluchten om samen hun eigen paradijs te stichten, komt hun verboden romance echt tot leven. Ook dan blijft het redelijk voorspelbare verhaal vooral een passende aanleiding om diep in de stammencultuur van de Yakel te duiken: de overgangsrituelen, de samenkomsten en de dansen, de als breekbare liedjes verpakte boodschappen die de stamoudsten krijgen van hun 'geest-moeder' - tegen het einde van de film is het voor de toeschouwer allemaal vertrouwd.

En dan Deans voortreffelijke, op het filmfestival van Venetië bekroonde camerawerk, dat steeds weer van de jungle naar het maanlandschap van de zeer actieve Yahulvulkaan voert. Bloedige gevechten en tedere omhelzingen, in silhouet gefilmd tegen de achtergrond van woest opspattende lavaspetters: beelden die je niet snel vergeet, en die de in Tanna onder alles sluimerende oerkracht haast tastbaar maken.

Tanna. Drama. Regie Martin Butler en Bentley Dean. Met Marie Wawa, Mungau Dain, Marceline Rofit, Chief Charlie Kahla, Albi Nangia, Lingai Kowia. 104 min.,in 16 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden