O, Die Zee rockt in Zeeland, en niet zo'n beetje ook

O Die Zee, door Stichting Theater de Wegwijzer.
Liedteksten: Huub van der Lubbe.
Muzikale leiding: Robert Jan Stips.
Script en regie: Tom de Ket.
Fort Rammekens (Ritthem), 5/8. Aldaar t/m 23/8.

O, die zee Beeld Arie Kieviet

Homerus is een Keltische dichter uit Zeeland. Om precies te zijn uit St. Joosland, want dat is de Zeeuwse naam van zijn bekende geboorteplaats Ios. Circea, dat in de Odyssee wordt aangeduid als de plek waar de goddelijke tovenares Circe woont, is Zierikzee. En als Homerus Valkyris beschrijft, is dat natuurlijk Walcheren.

In 1990 bezorgde de van oorsprong Zeeuwse econoom Iman Jacob Wilkens de klassieke wereld een lachstuip toen hij in zijn serieus bedoelde boek Waar eens Troje lag beweerde dat de Trojaanse oorlog eigenlijk een Keltisch conflict was. De held Odysseus heeft niet over de Middellandse Zee gezworven om weer thuis te komen bij zijn vrouw Penelope in Attica, maar hij heeft zijn avonturen beleefd op de Noordzee en Atlantische Oceaan.

Ereplekje
Het boek van Wilkens heeft een ereplekje gekregen in de Encyclopedie van de Domheid, maar het is wel een geweldig uitgangspunt voor een fantasierijke theatervoorstelling. Waar u ook woont, ga voor eind augustus naar Fort Rammekens bij Vlissingen.

Het kan geen kwaad om de schoolkennis van de Odyssee een beetje op te poetsen, want de hoogtepunten uit het heldenepos van Homerus komen allemaal voorbij: de lotuseters, de eenogige Cycloop, de onderwereld Hades en de verleidelijke Circe, die de bemanning van Odysseus in varkens heeft veranderd. Die mannen zijn in de bewerking van De Ket een werkloze boerenjongen en dito visser die hun vriend Ilyas - met charme en kracht gespeeld door Steyn de Leeuwe - hebben overgehaald om nog eens een avond flink de beest uit te hangen voordat hij zichzelf definitief in de ketenen slaat in het huwelijk met horecadochter Penelope.

Deze kroegentocht loopt behoorlijk uit de hand, met als climax de trip door de onderwereld. De spelonken van het fort, de slotgracht, de drijvende podia die worden voortgeduwd door 'zwaanmensen', kortom alles wat deze voorstelling zo bijzonder maakt wordt optimaal ingezet om er een zalige psychedelische trip van te maken. De liveband onder leiding van Robert Jan Stips, met een hoofdrol voor gitarist Cok van Vuuren, knalt er een Pink Floyd-achtige geluidsmuur uit met magische toonwisselingen.

Dan ben je het overdreven geschreeuw van de twee vrienden van Ilyas, de wat al te melige woordgrappen van De Ket, het nogal pathetische vriendengedoe en het matige zitcomfort helemaal vergeten. Het rockt in Zeeland, en niet zo'n beetje ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.