Filmrecensie Nous finirons ensemble

Nous finirons ensemble zegt – net als de vriendengroep in de film – te weinig wezenlijks ★★☆☆☆

Echt mis gaat het als Canet in de laatste drie kwartier met dramatische plotwendingen Grote Emoties probeert aan te spreken.

Een still uit Nous finirons ensemble, het vervolg op Les petits mouchoirs. Beeld RV

Toen hij pas op de plaats moest maken door een ziekenhuisopname en een depressie, schreef Guillaume Canet het uiterst persoonlijke Les petits mouchoirs (2010), een tragikomedie over een vriendengroep op vakantie. Het bleek een onverwachte hit in Frankrijk: 5,5 miljoen mensen gingen daar kijken hoe verborgen verlangens en andere geheimen aan het licht kwamen tijdens hun verblijf in Cap Ferret.

Slim dus, om bijna tien jaar na dato een vervolg te maken. In Nous finirons ensemble wordt Max 60 en besluiten zijn vrienden hem na jaren radiostilte te verrassen in zijn zomerhuis – iets waar de jarige job om verschillende redenen niet bepaald op zit te wachten.

Het kan prima, Nous finirons ensemble zien zonder iets te weten over Les petits mouchoirs. Met een losse opmerking hier en daar maakt Canet precies genoeg duidelijk over de onderlinge verhoudingen, zonder dat die er overduidelijk voor de achteloze buitenstaander zijn ingeschreven. Aan de andere kant: het helpt wel als je iets voelt bij de geladenheid van die eerdere gebeurtenissen, zoals de dood van hun vriend Ludo. Misschien stoort het de kijker die een warm weerzien heeft met oude bekenden ook minder dat de personages wel heel vlakke typetjes zijn.

Het meest kleurrijk is de rebelse, boze Marie, gespeeld door Canets echtgenote Marion Cotillard. Als personage is ze bovendien hoognodig: zonder deze vrouw die af en toe woest tegen auto’s aanschopt, zou deze vrolijke bende helemaal het Franse equivalent van gezapige grachtengordelmensen zijn: een wit, beschaafd gezelschap dat lekker in de eigen bubbel ruziemaakt, eet, wijn drinkt, broeierig naar elkaar loert, om grappen lacht die eigenlijk niet zo leuk zijn en nog meer wijn drinkt.

Toch is Nous finirons ensemble met zijn Franse sterrencast in die landerige momenten op zijn best. Echt mis gaat het pas als Canet in de laatste drie kwartier met dramatische plotwendingen Grote Emoties probeert aan te spreken. Dan blijkt ook dat de thema’s ouderschap, vriendschap en schaamte over financiële problemen slecht uit de verf komen. Er wordt oneindig veel geouwehoerd, maar uiteindelijk zegt Nous finirons ensemble – net als die vrienden – te weinig wezenlijks.

Nous finirons ensemble

Drama

★★☆☆☆

Regie Guillaume Canet

Met Marion Cotillard, François Cluzet, Gilles Lellouche, Benoît Magimel

145 min., in 29 zalen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden