Nog nat achter de oren op het gebaande pad

Beeldende kunst..

BYTS * *

den bosch Een goed idee, dat is het. Om in het kader van de manifestatie Jheronimus Bosch 500 een grootschalige internationale tentoonstelling samen te stellen van jonge kunstenaars. Ook goed: om voor de selectie van deze youngsters bekende, oudere kunstenaars te vragen, zoals Gregor Schneider (Berlijn), Ryan Gander (Londen), Thom Puckey (Den Bosch), Jessica Stockholder (New Haven) en Jean-Marc Bustamante (Parijs).

Het resultaat is een expositie met 42 kunstenaars van tegen de 30, net afgestudeerd van academies uit West-Europa en de Verenigde Staten. Een mooie gelegenheid om het werk van zoveel nationaliteiten te vergelijken, om een beeld te krijgen wat er in al die steden aan talent aanwezig is.

Een goed idee dus, maar het resultaat laat te wensen over. Er zijn op de tentoonstelling BYTS (Bosch Young Talent Show) geen vernieuwende experimenten te ontdekken, geen onbezonnen pogingen van overmoedige talenten die het ongewisse avontuur aangaan – iets wat je van een nieuwe generatie mag verwachten.

Installaties met een olifantendrol (Noel Anderson), citroenen (Maarten Raskin) of een gifgroene frisbee (Seyran Kirmizitoprak); architectonische modellen (Bram Braam), een video van een schilderij dat in vlammen opgaat (Sara Morgado Santos) – dit is werk van jonge kunstenaars die zich veel te volwassen gedragen, en zich nu al helemaal hebben voorbereid op het echte werk, anticiperend op wat hun later in het officiële kunstcircuit te wachten staat.

Het zegt iets over de exposerende kunstenaars; het zegt nog meer over de scouts die hen hebben uitgezocht. Die hebben blijkbaar naar kunstenaars gezocht die de sprong naar de grote kunstwereld aankunnen; jongeren die je met vertrouwen kunt lanceren omdat ze zich op gebaande paden begeven, en die in de nabije toekomst een haast gegarandeerd succes zijn, succes dat ook op het visionaire inzicht van de scout zal afstralen. Althans, dat is de verwachting.

Zeker, de opzet is goed. Want wanneer krijg je zo’n breed overzicht voorgeschoteld van kunstenaars die, nog nat achter de oren, afkomstig zijn uit heel West-Europa en de Verenigde Staten? En toch: wat er te zien is, zegt weinig tot niets over de specifieke herkomst, de nationale achtergrond van de getoonde kunstenaars.

Gelukkig zijn er een paar uitzonderingen. Zoals de video Cleaning the Monument van de Spaanse Esther Achaerandio, waarin de kunstenaar een replica van Tatlins Monument van de Derde Internationale afstoft, als huldebetuiging en conform haar eigen sympathieën voor het communisme. Of de serie foto’s die de Amerikaan Jared Thorne maakte als commentaar op het beeld van de zwarte sportman. Maar het meeste werk is volslagen inwisselbaar als het gaat om waar het is gemaakt, en van welke academie de kunstenaar afkomstig is. Kortom, de taal der kunst is internationaal, en overal hetzelfde. Van deze aankomende generatie is daarin weinig verandering te verwachten.

Rutger Pontzen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden