KLASSIEK

Nog een keer alsjeblieft, denk je na het horen van Thomas Larchers nieuwste pianoconcert ★★★★★

Het stuk overweldigt door de veelheid aan geluiden, kleuren en sferen, bleek zaterdag in het Concertgebouw.

Componist Thomas Larcher Beeld Richard Haughton
Componist Thomas LarcherBeeld Richard Haughton

Een middag van weerzien en afscheid en van nieuw begin, dat was de ZaterdagMatinee in het Amsterdamse Concertgebouw. Chef-dirigent Karina Canellakis van het Radio Filharmonisch Orkest was na een paar maanden zwangerschapsverlof weer terug. Violist Elisabeth Perry nam afscheid na dertig jaar concertmeesterschap bij de radio-orkesten.

Een handjevol geprivilegieerden luisterde in de Grote Zaal naar de Nederlandse première van het strijkersstuk Movements (for us and them) van Samuel Adams (35, zoon van de beroemde Amerikaanse componist John Adams), de rest van Nederland kon het stuk op Radio 4 horen. Open vioolsnaren gillen en snauwende voorslagen duwen je vooruit, totdat het kwartet van aanvoerders bij de strijkers de boel tot stilstand brengt en er Schotse volksliedflarden met een blues-achtige zweem opdoemen. Canellakis slaat koortsachtig de kolkende geluidsmassa van de oververhitte strijkers naar hun normale lichaamstemperatuur.

Het Tweede pianoconcert van de Oostenrijkse componist (en zelf ook pianist) Thomas Larcher beleeft vervolgens zijn wereldpremière. Pianist Kirill Gerstein en het orkest trekken je een betoverend landschap in, waarin een filmische altvioolsolo de accordeon de adem beneemt en een cimbalom een bondgenoot vindt in de afgemeten klanken van gedempte pianosnaren.

Gerstein lijkt met rollende loopjes en stokkende akkoorden de hoofdman van een roversbende (het grauwende orkest). Dan weer is hij de lyrische solist, geflankeerd door doodsklokken, sirenes en windmachines. Het duizelt je door alles wat er gebeurt in het orkest. Wanneer het stuk in stilte eindigt, ben je nog overweldigd door de veelheid van geluiden, kleuren en sferen – dit wil je direct terugluisteren.

In Jean Sibelius’ Vijfde symfonie, met zijn beroemde zwanenthema in de puik klinkende hoorns, breekt het licht door. Tegelijkertijd is daar ook die voor Sibelius zo kenmerkende, donkere onderstroom in het orkest, dat primair reageert op de geraffineerde tempowisselingen van Canellakis: het orkest klinkt echt heel erg mooi.

Larcher, Adams en Sibelius

Klassiek

★★★★★

Door het Radio Filharmonisch Orkest, met Kirill Gerstein (piano)

22/5, Concertgebouw, Amsterdam. Terugluisteren op radio4.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden