Niks zo eenzaam als een bejaarde met een hoofdloze robotkat

Lisa van der Velden werpt in deze rubriek een blik op onlinecultuur.

Beeld -

Bent u toevallig op zoek naar een zelfzuigende stofzuiger, zo'n Roomba, maar dan naar eentje die niet kan stofzuigen? Op zoek naar een kussen, maar dan harig, een soort stofnest eigenlijk? Naar een huisdier, maar zonder alle kwaliteiten die een huisdier leuk maken, zoals bijvoorbeeld een kloppend hart?

Niet? Vreemd. Zo leek het de afgelopen weken anders wel.

Het moet namelijk gek zijn gelopen, tussen u en sociale media, als u de afgelopen tijd niet precies dat product in uw tijdlijn voorbij zag komen - een rond, harig kussen met een mechanische kattenstaart die reageert op aanrakingen. 'Qoobo', heet hij, spreek uit koe-boe, het prototype van een 'therapeutische robotkat' dat enorm veel internetaandacht wist te vergaren, ook op serieuze nieuwswebsites.

Woensdag bleek dat geldschieters na een krappe week op crowdfundingsplatform Kickstarter 45 duizend euro voor de ontwikkeling van Qoobo hadden ingezameld, meer dan het streefbedrag, met nog een ruime maand te gaan. Kennelijk is er vraag naar robothuisdieren, ook al kunnen ze niet stofzuigen.

Toegegeven: ook bij mij viel Qoobo in eerste instantie in de smaak. Een aaibaar, Japans robotje dat iets van een kat wegheeft - what's not to like?

Tegelijkertijd maakt deze robotkat me een beetje mismoedig. Niet zozeer omdat Qoobo oogt als het zoveelste nutteloze Kickstarterproduct dat puur voor likes is ontworpen, net als telefoonzeep, de origamikajak en natuurlijk het struisvogelkussen (Facebookfamous, maar overal in de uitverkoop - bij nader inzien wil niemand op kantoor met een slaapzak om zijn hoofd op zijn bureau liggen).

Het struisvogelkussen Beeld RV

Nee, vooral Qoobo's 'therapeutische werking' irriteert, en dan met name de suggestie dat dit robotbeest goed gezelschap voor ouderen is. Van zogeheten snoezelrobots weet ik namelijk alles. Boven aan de markt heb je Paro, de superslimme robotzeehond die ook in de Netflixserie Master of None voorkwam en na de tsunami als troostmiddel voor Japanse ouderen werd ingezet. Onder aan de markt heb je de robotkatten en -honden van speelgoedproducent Hasbro, eveneens bedoeld voor senioren, mensen met autisme en meervoudig gehandicapten.

Paro is knap gemaakt en krijgt zelfs lethargisch demente mensen weer aan het communiceren, maar kost helaas ook 6.000 dollar, waardoor Nederlandse verpleeghuizen vaak hoogstens één zeehond hebben - voor gezamenlijk gebruik. Hasbro's robotdieren kosten maar 100 dollar, maar hebben een uiterlijk en functies die de gemiddelde pluchen knuffel amper ontstijgen.

Wat Qoobo toevoegt, blijft de vraag. Een kussen met kwispelstaart kost net zo goed 100 dollar, maar geeft ouderen geen ogen om in te kijken, geen fluwelen pootjes met roze kussentjes om vast te houden en zelfs geen gelukzalig gespin, terwijl de App Store vol staat met apps vol kattengeluiden (doe hier uw voordeel mee).

Een robotkat om te aaien.

In het licht van alle levensechte (seks)robots die de laatste jaren zijn ontwikkeld wás het robotaanbod voor kwetsbare groepen al mager, maar is een kat zonder ledematen in feite een minimalistisch dieptepunt. Waar blijft het betaalbare, levensechte robotdier?

Ouderen die over technologie mopperen kunnen weleens vermoeiend zijn, maar aan Qoobo zie je dat niet alleen 'angst voor verandering' en 'moeite met bijbenen' de zogeheten technology gap tussen jong en oud veroorzaken. Die kloof gaapt ook omdat ouderen als doelgroep keihard worden overgeslagen. Niet voor niets sprak BBC over 'de generatie die door tech werd vergeten'.

Heel misschien heeft Qoobo dan toch één pluspunt. Op de een of andere manier maakt een bejaarde met een hoofdloze robotkat op schoot ineens inzichtelijk wie de eenzaamste verliezers van de digitale revolutie zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden