Nijholt schrijft zijn memoires in proza met mimiek

Acteur en musicalster Willem Nijholt (Gombong, 1934) is de 80 gepasseerd. De swinger van weleer voelt zich een leeggelopen ballonnetje. Maar er waren nog een paar dingen die hij kwijt wilde, nadat hij in Met bonzend hart (2011) had onthuld dat er een vaardig verteller en groot lezer in hem schuilen. Dat boek bestond uit brieven aan Hella S. Haasse, die net als hij was geboren in voormalig Nederlands-Indië. De jaren als kind in het Japanse interneringskamp, en de liefde voor zijn moeder, vormden de kern van dat brievenboek. Nijholts moeder stierf op haar 54ste, voordat ze had kunnen zien dat haar zoon goed terecht was gekomen.

Willem Nijholt.Beeld anp

In Een ongeduldig verlangen vertelt Nijholt verder, in proza 'met mimiek en gebaar' (van 'Nou, Nijholt. Dóór' tot 'Hou op, Nijholt, ouwe sok!'), met enkele waardevolle aanvullingen. De aankomst in het koude Nederland, begin 1946, met het eerste ziekenhuisschip dat slachtoffers uit de Japanse concentratiekampen mee bracht, betekende een afknapper. Géén gouden koets of hermelijnen mantel, die hij van de winterkalenders in Indië kende. Kleine 'Willi' zet het op een janken 'om... om... om álles', schrijft hij, Fien de la Mar-achtig theatraal.

Bleekneusje Willem kwam bij opoe terecht, en moest aansterken in Denemarken. Daarna kwamen de middelbare school en de Amsterdamse Toneelschool. Nijholt haalt warme herinneringen op aan zijn collega's Siem Vroom en Conny Stuart (wier chic-Haagse spreektrant hij grandioos weergeeft: 'Kom, lieve jongh, we dgrinken nogh één glas en dan moet ik tocchus de taxi in'). Die anekdotes doen hopen dat de toespelingen op het Laatste Doek dat zal gaan vallen vooral om het effect zijn gekozen. Als dank voor dit luisterboekenproza zou ik de ouwe sok willen verzoeken gewoon dóór te gaan.

Willem Nijholt (non-fictie) Een ongeduldig verlangen - Herinneringen / Querido; 276 pagina's; euro 22,50.

Beeld x
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden