Drama

Night Moves

Magnifieke cinema; moreel ­ambigue en overlopend van ­zenuwslopende spanning

In een klein en smoezelig bioscoopzaaltje vol gelijkgestemden draait een documentaire over de wereldwijde 'ecologische ramp¿ die ons volgens een vertelstem te wachten staat. Op het scherm verschijnen omineuze beelden van brandende olieraffinaderijen, rokende fabrieksschoorstenen en vervuilende sproeivliegtuigjes. 'Hoe lang nog voor megabedrijven zich realiseren dat ze niets kunnen verdienen aan een dode planeet?¿, klinkt het door de zaal.

De jonge Dena (Dakota Fanning) vraagt de documentairemaakster na afloop hoe het nu verder moet. Als er een revolutie moet komen, waartoe ze in haar documentaire oproept, wat kan zij dan doen? De maakster blijft vaag. Ze heeft geen groot plan, zegt ze, 'wel veel kleine plannen¿. Achterin het zaaltje schudt Josh (Jesse Eisenberg) meewarig zijn hoofd.

Josh en Dena zijn al iets van plan, blijkt uit de scènes die de Amerikaanse filmmaakster Kelly Reichardt (Old Joy, Wendy and Lucy, Meek¿s Cutoff) daaropvolgend in haar kenmerkende naturel-trage tempo ontvouwt. Iets behoorlijk concreets en groots, zelfs. Samen met ex-militair Harmon (Peter Sarsgaard) kopen ze een boot en 500 pond kunstmest, waarmee ze een grote stuwdam in de staat Oregon willen opblazen.

Reichardt volgt het project met chirurgische precisie. Ze toont hoe lastig het is om zoveel kunstmest in één keer te kopen, hoe het drietal de gevulde zakken in hun boot sjouwt, hoe de boot te water wordt gelaten en hoe ze in bijna doodse stilte, met slechts de subtiel-dromerige ambientmuziek van Jeff Grace op de soundtrack, richting hun doel varen. Fraai glijdt de camera achter Reichardts personages aan. Er gebeurt vrijwel niets, maar het levert magnifieke cinema op; moreel ambigue en overlopend van onnadrukkelijke, zenuwslopende spanning.

Naadloos sluit Night Moves tijdens dit eerste uur aan op Reichardts eerdere minimale roadmovies over dolende zielen in het noordwesten van de VS, van de vrouw die totaal op zichzelf is aangewezen tijdens de zoektocht naar haar hond (Wendy and Lucy) tot het historische drama over de overlevingstocht van een groepje negentiende-eeuwse pioniers (Meek¿s Cutoff). Night Moves komt inhoudelijk overeen met het boek The Monkey Wrench Gang (1975) - de maakster werd zelfs van plagiaat beschuldigd - maar de uitwerking is geheel des Reichardts.

Na de aanslag, halverwege de film, focust ze op het wantrouwen dat het drietal in sterk verhoogd tempo uit elkaar slaat. De zorgvuldig opgebouwde spanning sijpelt daardoor weg, maar de mooi uitgebeende vertelstijl blijft overeind. Bovendien speelt Jesse Eisenberg de ingehouden nervositeit van zijn personage sterk uit, hij is met zijn schichtige blik een vulkaan op de grens van uitbarsting.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden