Nieuwsjagen met Diet Coke en donuts bij de hand

Hij werd door de BBC radio binnengehaald om 'wat meer lawaai te kunnen maken'. Maar niemand zal gedacht hebben dat hij een heel land op stelten zou zetten....

Andrew Gilligan (35) was een zonderling. In de jaren dat hij voor de Sunday Telegraph werkte verscheen hij soms dagenlang niet op de redactie zonder dat iemand wist waar hij was. Ineens nam hij op vrijdagavond plaats achter zijn bureau met een enorme zak donuts en een literfles Diet Coke. Hij werkte de hele nacht door en sliep soms zelfs op een sofa in het kantoor van de hoofdredacteur.

De gesjeesde student geschiedenis Andrew Gilligan was in 1994 zijn journalistieke carrière begonnen bij de Cambridge Evening News. Twee jaar later maakte hij de overstap naar de redactie Buitenland van de Sunday Telegraph.

Sommige collega's mochten de vreemde snoeshaan wel, anderen hadden een buitengewone hekel aan hem. Niemand wist meer van zijn privéleven dan dat hij helemaal alleen woonde in Greenwich. Gilligan leek slechts te leven voor zijn vak. En hij slaagde erin voor de Sunday Telegraph talrijke exclusieve verhalen te schrijven.

'Af en toe krabde je je achter de oren of het wel helemaal waar was. Hij zeilde scherp aan de wind en het heeft mij ook niet verbaasd dat hij zijn reportage over het Irak-dossier wat scherper had aangezet', zei voormalig redactiechef Mark Palmer het afgelopen weekeinde. Diverse organisaties – van de Bond van Wapenfabrikanten tot de Associatie van Bijenhouders – klaagden ook over zijn verhalen.

Gilligan paste echter uitstekend in de cultuur van de Britse zondagsbladen, waar de meeste scoops nooit langer dan een dag beklijven. Rod Liddle, eindredacteurvan het gerenommeerde radioprogramma Today, haalde hem in 1999 echter over voor de BBC te werken. Liddle wilde een nieuw profiel voor de actualiteitenrubriek. Today moest spraakmakend worden, niet meer geduldig naar ministers luisteren maar ze confronteren, scoops halen en de agenda bepalen.

Gilligan leek als nieuwsjager een schot in de roos. In november 2000 wist hij beslag te leggen op een ontwerp voor de Europese Conventie. Downing Street probeerde zijn primeur onderuit te halen door hem de bijnaam gullible (onnozele) Gilligan te geven. Hij reisde voor de BBC naar veertig landen en verbleef ondermeer zeven weken in Bagdad.

Bij het begin van de Irak-oorlog haalde hij zich opnieuw de woede van Downing Street op de hals door te onthullen dat minister Hoon van Defensie juist in die week een ski-vakantie had gepland. 'Deze man is geen gewone BBC-journalist, hij zit bij de verkeerde club', klaagde Hoon.

Op 22 mei 2003 sprak hij in een hotel in Londen met David Kelly, waarvan hij een week later op het incourante tijdstip van 06.07 uur vanuit huis zonder script voor de radio verslag deed. Hierbij uitte hij ook de door Lord Hutton gewraakte passage dat Downing Street 'mogelijk wist' dat de '45-minuten claim' in het Irak-dossier fout was. De scoop werd al snel opgepakt door andere media. Liddle's opvolger Kevin Marsh beschreef het als een 'goed stuk onderzoeksjournalistiek, ontsierd door gebrekkige verslaggeving. Ons probleem is zijn nogal losse taalgebruik en het gebrek aan beoordelingsvermogen in de fraseologie.'

Gilligan heeft steeds gezegd dat zijn reportage voor 'negentig procent juist was' en dat hij is gepakt op de 'tien procent' waarvoor hij al zijn excuses had gemaakt. Niettemin werd hij vrijdagavond gedwongen op te stappen, waarbij hij in navolging van zijn voormalige hoogste baas Greg Dyke fel uithaalde naar Downing Street en onderzoeksrechter Lord Hutton. 'We hebben nu onze eigen journalistieke moeder Theresa', merkte een collega op. 'Maar of we daar blij mee moeten zijn?'

Gilligans radiocarrière is misschien voorbij, maar zijn journalistieke carrière niet. De Britse zondagsbladen zouden al op hem azen. Gisteren verscheen al zijn eerste artikel in The Sunday Times. Uiteraard over zichzelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden