Review

Nieuwe sound The Sore Losers rauw en retro

De samenwerking met de Amerikaanse producer David Cobb heeft precies de sound opgeleverd waarop de band gehoopt moet hebben: rauw maar toch vol, retro maar nooit stoffig, als een kruising van The Black Keys en Jon Spencer

Twee platen lang leken The Sore Losers uit het Belgische Hasselt een typisch geval van 'aardig maar meer ook niet', maar op nummer drie maakt de band van frontman Jan Straetemans een flinke sprong voorwaarts.

Skydogs klinkt alleen al beter dan de twee voorgangers. De samenwerking met de Amerikaanse producer David Cobb heeft precies de sound opgeleverd waarop de band gehoopt moet hebben: rauw maar toch vol, retro maar nooit stoffig, als een kruising van The Black Keys en Jon Spencer, met dikke klodders blues maar soms ook classic hardrock à la Black Sabbath (fijne Ozzy-sneer in opener Blood Moon Shining).

The Sore Losers. Skydogs Excelsior/V2. Pop.

Zo sterk als All I Am of het romantische Emily schreven The Sore Losers ze niet eerder en met Cherry Cherry hebben ze ook nog een voetzoeker van een single in handen.

De reeks Nederlandse optredens begint met een try-out in Terneuzen (9/4) en een verlate albumpresentatie in het Amsterdamse Bitterzoet (20/4), in juni wacht Pinkpop, waar The Sore Losers met deze songs veel nieuwe Nederlandse vrienden zullen maken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.