Games

‘Nieuwe’ Ghost of Tsushima is heerlijk meer van hetzelfde onder een valse vlag ★★★★☆

Dat moet je Sony nageven: ‘director’s cut’ is een sluwe marketingterm, voor iets wat niet meer is dan een visuele upgrade en een extra hoofdstuk bij een game van nog geen jaar oud. Maar de lotgevallen van een samoerai uit de 13de eeuw blijven boeien.

Samurai Jin Sakai verliest zich in Ghost of Tsushima geregeld in haiku’s en puzzels. Beeld Sony
Samurai Jin Sakai verliest zich in Ghost of Tsushima geregeld in haiku’s en puzzels.Beeld Sony

Van een van de beste games van 2020 is een nieuwe versie verschenen met de beloftevolle aanduiding ‘director’s cut’. Bij films gaat het meestal om de eindmontage zoals de regisseur die voor ogen had voordat producenten, studiohoofden en geldschieters er met hun tengels aan zaten. Maar naar wiens versie kijken we als we Ghost of Tsushima: Director’s Cut spelen?

De game rond een samoerai uit de 13de eeuw die eigenhandig en slechts gewapend met een katana een Mongoolse invasie van Japan probeert te keren, telt namelijk twee ‘directors’: Nate Fox en Jason Connell. Welke van de twee heeft de hand gehad in de nieuwe uitvoering die amper een jaar na het origineel al verschijnt?

Films zijn overwegend auteurswerken, gemaakt naar de visie van de enkele vrouw of man op de regisseursstoel. Regisseurs hechten zo zwaar aan hun stempel, dat sommigen zelfs hun naam niet meer willen verbinden aan een film als het eindproduct te veel afwijkt van hun originele idee. Om die reden heeft Alan Smithee zoveel films op ‘zijn’ naam staan.

Games zijn veel meer dan films het werk van een groep kunstenaars. Een spelregisseur is meestal half artistiek leider, half producent, en vaak niet degene die het verhaal bedacht. Gamesprijzen, zoals de Bafta Awards in Groot-Brittannië, zijn er wel voor performer in a leading role – dus voor de stemacteur, maar niet voor de game director.

De director’s cut is dan ook bij computerspellen een predicaat dat ten onrechte wordt geplakt op nieuwe versies en edities waaraan hoofdstukken of spelelementen zijn toegevoegd, maar niet om elementen die in het origineel waren weggelaten.

Dat is ook de reden waarom Hideo Kojima in juli de jongste uitvoering van zijn game Death Stranding (ook uit 2020) liever niet betiteld had willen zien als director’s cut, hoewel juist Hideo een van de weinige ‘auteurs’ is onder de makers van games. In interviews zegt de Japanner dat de toevoegingen niet uit het origineel zijn weggesneden, maar nieuwe elementen zijn die speciaal zijn geproduceerd. Helaas voor Hideo denkt de afdeling marketing van Sony daar anders over.

Weer twee Mongoolse krijgers die niet weten wat hun te wachten staat, terwijl Jin hen langzaam besluipt. Beeld Sony
Weer twee Mongoolse krijgers die niet weten wat hun te wachten staat, terwijl Jin hen langzaam besluipt.Beeld Sony

Koene ridders

Blijft uiteindelijk de vraag: is Ghost of Tsushima: Director’s Cut de moeite waard? Voor wie de game vorig jaar al speelde, is er wel een prikkel. De nieuwe editie is dezelfde game, maar uitgebreid met een nieuw en lang hoofdstuk, getiteld ‘Iki’s Island’, met een nieuwe vertelling rond protagonist Jin Sakai en nieuwe personages, decors, landschappen, mini-games (haiku’s dichten en puzzels oplossen), nevenmissies en vooral nieuwe vijanden, met nieuwe, uitdagende vaardigheden. Verder maakt deze director’s cut op de PlayStation 5 gebruik van de rekenkracht die Sony’s jongste spelcomputer biedt.

Nieuwkomers hoeven zich niet eerst tot het einde van de originele game te knokken voor ze de boot kunnen nemen naar Iki’s Island. Ze hoeven alleen hoofdstuk 1 tot een goed einde te brengen.

In historisch opzicht blijft de game rammelen. Tsuhsima bestaat, en was inderdaad een strijdtoneel aan het einde van de 13de eeuw in de twee oorlogen die de Japanners voerden tegen binnenvallende Mongoliërs. Die verloren de strijd niet omdat de tegenstand zo hardnekkig was, maar omdat hun armada tot twee keer toe kopje onder ging in een orkaan. De Japanners zagen in de verwoestende wind de hand van God. We danken er het woord ‘kamikaze’ aan.

Een ander puntje van kritiek is dat Jin behept is met wel heel moderne mores. De samoerai waren de stoottroepen waarmee de Japanse adel opstandig schorremorrie klein hield; geen koene ridders die hun leven gaven voor het welzijn van het gepeupel zoals in de game. Ze beschikten in de 13de eeuw ook nog niet over een erecode, waarvan Jin met veel gewetenswroeging afstand neemt om met ongekende guerrillatechnieken wrede Mongolische indringers zijn land uit te meppen. Omdat hij zich niet langer aan de samoerai-regels houdt en zijn vijanden heimelijk een kopje kleiner maakt, krijgt Jin de geuzennaam van geest – de ‘ghost’ uit de titel.

Als Akira Kurosawa in 1953 in kleur had kunnen schieten, had zijn Seven Samurai er zo kunnen hebben uitgezien. Beeld Sony
Als Akira Kurosawa in 1953 in kleur had kunnen schieten, had zijn Seven Samurai er zo kunnen hebben uitgezien.Beeld Sony

Kurosawa

Ghost of Tsuhsima zit vol met kleine, verrassende vondsten. Het toont bijvoorbeeld geen kaart met de positie van de gamer en de vijand. Veeg je vinger over het aanraakvlak van de PlayStation 5-controller en je ziet de wind een spoor trekken dat je naar je doel gidst. De game laat je interessante plekken ontdekken als je een voorbijhuppelende vos of fladderende gouden vogel volgt. Het vechtsysteem, opgezet rond vier standaardposes en een uitdijende reeks afweermanoeuvres, is ook vrij uniek.

De game doet geen moeite zijn inspiratiebronnen te verbergen – gamers kunnen Ghost of Tsuhsima spelen in de Kurosawa-modus. Die filtert de sterk contrasterende kleuren weg, zet een demper op het geluidsspoor en laat een stevig wind opsteken, zodat het net lijkt alsof je verzeild bent geraakt in een alternatieve versie van Seven Samurai, de klassieker van de Japanse meestercineast Akira Kurosawa uit 1954.

Hoewel niet zonder gebreken was Ghost of Tsushima een van de beste games van 2020. ‘Iki’s Island’ biedt vooral meer van hetzelfde. Maar oude wijn kan benevelend lekker zijn, ook al komt-ie uit een nieuwe zak.

Ghost of Tsushima: Director’s Cut is uitgebracht voor de PlayStation 4 en 5. Een upgrade van de eerdere versie met de uitbreiding ‘Iki’s Island’ is ook los te koop, net als de visuele upgrade voor de PlayStation 5.

Ghost of Tsushima biedt veel visueel spektakel. Sony gaat de game naar het bioscoopscherm brengen. Beeld Sony
Ghost of Tsushima biedt veel visueel spektakel. Sony gaat de game naar het bioscoopscherm brengen.Beeld Sony
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden