Recensie Julidans 2019

Nieuwe generatie performers zorgde met ongepolijste dans voor de verrassingen tijdens deze wat tamme editie van Julidans

Hope Hunt and the Ascension into Lazarus door Oona Doherty Beeld Simon Harrison

Julidans 2019

★★★★☆

Hope Hunt and the Ascension into Lazarus door Oona Doherty, 12/7, Melkweg Upstairs, Amsterdam

★★★☆☆3 

Session door Colin Dunne & Sidi Larbi Cherkaoui/Eastman, 12/7, Internationaal Theater Amsterdam

★★★★☆4 

Ion van Christos Papadopoulos/Leon & the Wolf, 13/7, Internationaal Theater Amsterdam

Ze valt uit de achterbak van een afgeragde auto, op het beton voor De Melkweg in Amsterdam. Ze springt op, rolt, schreeuwt en rochelt. In het Iers. Zo dans je dus ‘opgekropte woede’. Deze onstuimige intro ontpopt zich tot een van de sterkste solo’s uit de 29ste editie van Julidans. Ieder jaar presenteert het internationale dansfestival in het NEXT programma een nieuwe generatie choreografen, soms pril, soms eigenzinnig. Dat laatste is de Ierse Oona Doherty zeker, ooit performer bij het Tilburgse T.R.A.S.H., bekroond in Edinburgh en Dublin en al eerder gepresenteerd door Dansmakers Amsterdam. Met Hope Hunt and the Ascension into Lazarus geeft Doherty een krachtige stem aan sociale ongelijkheid. Eenmaal op het theaterpodium schakelt ze snel en scherp tussen stemmetjes, stereotypes, balletposes en breakdancemoves. Met gebalde vuisten weet ze ons in drie kwartier te winnen voor een bonte onderklasse van wanhopige mannen en ontspoorde jongens. Het wachten is op haar explosieve flipperbal-interpretatie van schijnbaar bikkelharde meiden.

Oona Doherty, voor De Melkweg, startend met haar solo Hope Hunt and the Ascension into Lazarus.

De nieuwe generatie performers zorgde met ongepolijste dans (zoals ook in de woeste solo’s Let it burn en Iron Mouth) voor de verrassingen tijdens deze wat tamme editie van Julidans. Vooral op het grote podium viel een aantal voorstellingen tegen, zoals On the Cusp van Ian Kaler door het gerenommeerde Cullberg Ballet, dat begon als speelse sportieve parade maar verviel in oeverloos geklauter op een muur, en het introverte, esoterische The Quiet van Jefta van Dinther. Ook de wereldvermaarde bruggenbouwer Sidi Larbi Cherkaoui, altijd op zoek naar artistieke ontmoetingen met makers uit andere tradities, wist zijn creatieve duel met Colin Dunne (voormalig boegbeeld van het Ierse Riverdance) pas in de tweede helft te laten bruisen. De toon bleef die van een vriendelijk harmonisch treffen. Waar Dunne’s voeten nooit stil zitten, ook niet in ruste, zijn Larbi’s handen en vingers continu in beweging. In Session vullen ze elkaar ruimhartig aan, zelfs meerstemmig als ze a capella zingen met componist en singer-songwriter Michael Gallen en multimuzikant Soumik Datta. Session wordt zo een ritmisch treffen van raspende hakken, kringelende armen, klappende handen en vegende voeten, met een cartooneske bejegening van de theremin (door Larbi) en, op een rode sofa, een hilarische bewegingspersiflage op een sessie psychotherapie tussen psychiater (Dunne) en patiënt (Larbi).

Net voor de afsluiting dit weekend verraste de jonge Christos Papadoulos in de grote zaal met de consequent uitgevoerde, minimalistische groepschoreografie Ion. Vijf vrouwen en vijf mannen, met ontbloot bovenlijf, lijken met de bal van hun voet over een laagje zilverzand te zweven. Zacht zwiepend wijken ze uit elkaar en trekken weer naar elkaar toe, als zwerm vogels of school vissen. Vooral het begin in het schemerduister is prachtig: met hun benen schieten ze langs een balk voetlicht, als vleermuizen in een grot met streeplicht. Papadoulos, die in 2014 een centaur danste tijdens de opening van de Olympische Spelen in Athene, tekent hiermee voor een broodnodig lichtpunt in Julidans.

ION van Christos Papadopoulos/Leon & the Wolf Beeld Elina Giounanli
Session van Sidi Larbi Cherkaoui en Colin Dunne Beeld Koen Broos
Session van Sidi Larbi Cherkaoui en Colin Dunne Beeld Koen Broos
Hope Hunt and the Ascension into Lazarus door Oona Doherty Beeld Simon Harrison
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden