Recensie Kiem

Nieuwe choreografie van Conny Janssen is rijker dan de zichtbare symboliek ★★★★☆

Kiem past mooi in haar oeuvre, dat meer een meer bestaat uit veeleer processen en levensfasen dan sec voorstellingen.

Kiem door Conny Janssen Danst en Budy Mokoginta & Mark Schilders Beeld Andreas Terlaak

Even is er de neiging om in Kiem, de nieuwe voorstelling van Conny Janssen Danst, de snipperberg van zwart vloeipapier te zien als rulle aarde. En de vijf mannen en vier vrouwen die langzaam eruit oprijzen als ontkiemende zaden, met steeltjes die naar het licht toe groeien. Maar dat is te eenduidig voor de secuur opgebouwde choreografie die Janssen voor haar ensemble heeft gemaakt, op een live soundscape van producer, gitarist en singer-songwriter Budy Mokoginta en drummer, componist en multi-instrumentalist Mark Schilders. Zij huizen boven in een betonnen karkas dat het midden houdt tussen een parkeergarage en de pijlers van een pier. Een hoekig bouwwerk op zuilen, waar later een weids panorama van akker met wolkenlucht doorheen breekt. Onderwijl daalt vanaf de tweede verdieping een crescendo neer, aan geklap, getik, geschuur, getokkel en geroffel. De dansers vechten zich langzaam en gestaag vrij uit het beklemmende begin. Eerst door naar adem te snakken, schouders op te rekken, borstkas vrij te maken en armen in Zadkine-houding ten hemel te richten. Drie ventilatoren werpen hun draaiende schaduw vooruit; de warmte van het licht vibreert tegen het slot.

Kiem door Conny Janssen Danst en Budy Mokoginta & Mark Schilders Beeld Andreas Terlaak

De negen dansers vormen geregeld één ademend collectief maar hervinden ook zichzelf door zich in duetten te meten met een ander (met stevig gehang aan nekken en gesleep aan enkels). Zo trekken ze sporen door de snippers. Van graancirkels tot rechte voren. Een afdruk van hun bevrijding.

Gouden Zwaan-winnaar Janssen choreografeert steeds vaker veeleer processen en levensfasen dan sec voorstellingen. Eerder maakte ze het prachtige Home (2017) over het verlangen naar thuis en het breekbare Broos (2019) over het wankelende begin en eind. Nu voegt ze daar een in dans gevat gevoel aan toe: dat van ‘ontbotten’, uitdunnen om sterker te worden.

Kiem

Dans

★★★★☆

Door Conny Janssen Danst en muzikanten Budy Mokoginta & Mark Schilders.

30/11, Theater Rotterdam. Tournee t/m 15/3

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden