Tv-recensiejulien althuisius

‘Nieuw zeer’ prikt, schuurt, zoekt de grenzen van het verdraagzame ongemak op

Het zijn geweldige tijden voor Promenade. Een talkshow die talkshows op de hak neemt als tegengif voor de coronahysterie. Maar er is geen Promenade. De echo’s van de laatste aflevering van een paar weken geleden galmen nog steeds over de verlaten steppe van de zondagavond, sinds vorige week alleen maar luider door het wegvallen van Toren C.

Of zoiets. Maar er gloort hoop. Zondagavond werd het Promenade/Toren C-vormige gat in de laatste uren van het weekend voor het eerst opgevuld door Nieuw zeer, een nieuw sketchprogramma van Niek Barendsen. Barendsen maakte eerder onder andere Het Klokhuis, Welkom in... en schreef mee aan Showponies 1 en 2.

Nieuw zeerBeeld NTR

Met een heuse sterrencast (onder anderen Ilse Warringa, Tjitske Reidinga, Pierre Bokma, Ellen Pieters, Frank Lammers, Elise Schaap, Anniek Pheifer en Bracha van Doesburgh) werpt Nieuw zeer zich op als een satirische show over hedendaags onbegrip en onvermogen. ‘#MeToo, immigratie, nepnieuws en het klimaat’, somde Barendsen in een interview met het AD op, ‘het zijn de hete hangijzers van nu, die schreeuwen om humor.’ 

De eerste aflevering begon met een fragment van een quiz, gepresenteerd door Niek Barendsen zelf. Of kandidaat Tjitske Reidinga nog hobby’s had. ‘De Tweede Wereldoorlog natuurlijk.’ De eerste echte sketch van Nieuw zeer speelde zich af in de wachtkamer van de huisarts. Een jongetje wees zijn oma op twee mannen die elkaars hand vasthielden. ‘Die meneren zijn samen’, legde oma lieflijk uit, ‘die houden van elkaar. Net als papa en mama.’ Hoe dat kan, vroeg het jongetje. ‘Dat kan heel goed hoor, deze meneren vinden elkaar heel erg lief. En dus geven ze elkaar kusjes.’ Daar hield oma het niet bij. In hetzelfde zoete en onderwijzende toontje volgde een spectaculair ongemakkelijke verhandeling over mannenseks, die, nadat de mannen waren weggeroepen, uitmondde in een uitgesproken vermoeden over aids.

Nieuw zeerBeeld NTR

Het is niet altijd even dankbaar iets te schrijven over een nieuw humoristisch programma. Een navertelde of omschreven grap is zelden nog leuk op papier. ‘O, meneer de heterorecensent moest lachen om een sketch over twee homo’s bij de dokter. Nou, hahaha hoor.’ Bovendien ligt het gevaar op de loer dat je iets nieuws gaat vergelijken met iets dat al gearriveerd is, met het risico verkeerde verwachtingen te scheppen of een van beide programma’s tekort te doen.

Dat gezegd hebbende, er waren momenten in de eerste aflevering van Nieuw zeer dat ik moest denken aan The Office (als een door Ilse Warringa gespeelde vrouw in een kantooromgeving amicaal probeert te doen met de schoonmaker door haar een vrolijk Suikerfeest te wensen) of een flits zag van Jiskefet’s Johnny en Willie (als een patiënt met longkanker haar behandelend arts dusdanig bedreigt dat ze gezond verklaard wordt).

Nieuw zeer prikt, schuurt, zoekt de grenzen van het verdraagzame ongemak op en is op die manier, zoals het goede satire betaamt, maatschappijkritisch. Zeker niet elke sketch was raak, maar in de eerste aflevering zat genoeg moois om alvast uit te kijken naar volgende week zondagavond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden