Nieuw modeboek en Marilyn en Audrey naar museum

Modenieuws

Het belangrijkste modenieuws op een rij.

Audrey Hepburn

Monroe & Hepburn in het museum

Er zijn van die vrouwen die tot de verbeelding blijven spreken. Twee van hen staan deze winter centraal in een tentoonstelling. In de Nieuwe Kerk in Amsterdam opent in oktober '90 jaar Marilyn: omzien naar een iconische vrouw'. Naast foto's en filmfragmenten worden ruim 140 persoonlijke bezittingen van Monroe geëxposeerd. Allemaal eigendom van de Duitse Monroe-verzamelaar en -kenner Ted Stampfer, die een en ander 37 jaar na haar dood, in 1962, op de veiling kocht. Een van de topstukken is de witte wapperjurk die de actrice droeg in de film The Seven Year Itch.

In het Gemeentemuseum Den Haag is dit najaar 'Hubert de Givenchy: to Audrey with Love' te zien, een groots opgezet retroperspectief van het oeuvre van de Franse couturier, die in 1952 zijn eigen modehuis begon en in 1995 met pensioen ging. Hepburn was een van de beste klanten van Givenchy. Hij ontwierp de kokerjurken, de shirtjes met een kraag, de coltruien, de handschoenen en de jassen die zo typerend zijn voor haar klassieke en elegante stijl. Interessant: de 89-jarige gepensioneerde ontwerper werkte zelf mee aan de totstandkoming van deze tentoonstelling.

'90 jaar Marilyn: omzien naar een iconische vrouw' is van 1 oktober 2015 tot en met 5 februari 2017 te zien in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. 'Hubert de Givenchy: to Audrey with Love' is van 26 november 2016 tot en met 26 maart 2017 te zien in het Gemeentemuseum Den Haag.

Beneluxe

Sinds de Bijenkorf onderdeel is van de Selfridges Group wordt het warenhuis alleen maar luxueuzer. Het witte marmer van de nieuwe entree zegt genoeg: toegankelijker wordt het er niet van. CEO Giovanni Colauto, die stug volhoudt dat niet de rijke Chinezen en Russen, maar lokale klanten de belangrijkste consumentengroep zijn, is trots op de 'premiumstrategie' van zijn warenhuis. Volgens Colauto heeft de vernieuwde Bijenkorf de grootste afdeling luxeproducten in de Benelux. De ruim zevenduizend vierkante meter waarop hij doelt, zijn de afgelopen twee maanden gefaseerd opengegaan. De accessoireafdeling op de begane grond is flink vergroot en de damesmodeafdeling op de tweede verdieping is twee keer zo groot geworden. Daar hangen nieuwe merken zoals Marni, Loewe en Balenciaga.

Ook aan de andere kant van de stad is het luxe shoppingaanbod vernieuwd. Designerkledingwinkels Azzurro en Azzurro Due zijn vertrokken uit de P.C. Hooftstraat, waar zo langzamerhand alle panden bezet zijn door internationale topmerken als Gucci, Louis Vuitton en Prada.

Eigenaar Debbie de Jonge-Urbach van Azzurro heeft een winkel geopend in de Van Baerlestraat, om de hoek. Interieurarchitect Rik Alkema heeft de inrichting verzorgd: tapijt op de vloer, een gashaard en glazen vitrines voor de tassen. Het ziet er chic uit. En dat mag ook wel met zulke merknamen. De winkel verkoopt kleding en accessoires van onder meer Céline, Chloé, Alaïa, Saint Laurent en Balmain.

Helbers' mannenmode

'Mode gaat voor mij om het zoeken naar de perfecte constructie van een jasje en de samenwerking met fabrikanten die mijn ontwerpen in elkaar kunnen zetten. Het is moeilijk om dat te vinden in een bestaande job. Daarom ben ik voor mezelf begonnen', zegt de Nederlandse Paul Helbers. De 47-jarige ontwerper debuteert dit seizoen met zijn eigen mannenmodemerk: Helbers. Hij gaf geen show, maar organiseerde een showroompresentatie voor genodigden in januari tijdens de mannenmodeweek in Parijs. Zo'n kleinschalige presentatie past bij zijn ontwerpen: geen spektakelstukken maar klassieke mannenkleding met casual details. Zijn kleding hangt al bij winkels als CorsoComo in Milaan en Barneys in New York, online is het verkrijgbaar via mrporter.com. Dat zulke toonaangevende spelers zijn ontwerpen meteen hebben ingekocht, is niet zo gek. Ze zijn bekend met zijn werk. Helbers, die in 1994 afstudeerde aan de Rietveld Academie en tijdens zijn studie voor Mac & Maggie werkte, is een van de grote Nederlandse modesuccessen in het buitenland. Hij was een paar jaar ontwerper van de mannenmode van Maison Martin Margiela en van 2005 tot 2011 was hij verantwoordelijk voor de mannenmode van Louis Vuitton. Hij heeft na zijn vertrek bij Vuitton een tijdje niets gedaan, tot het weer begon te kriebelen en hij besloot voor zichzelf te beginnen.

Helbers' mannenmode.

Vakliteratuur

Wie goede sier wil maken met een dik vet modeboek op de koffietafel doet dat met de nieuwe uitgave van Phaidon: Grace, The American Vogue Years. Daarin blikt een van de invloedrijkste en meest gerespecteerde vrouwen in de mode terug op haar carrière. De 75-jarige, meestal in het zwart geklede, Grace Coddington met haar wilde bos rood haar is sinds 1988 creativedirector van de Amerikaanse Vogue. Begin dit jaar deed ze een stapje terug: ze is nu creative director at large, wat betekent dat ze nog maar sporadisch een modereportage maakt en zich verder wijdt aan haar eigen projecten. In april lanceerde ze in samenwerking met Comme des Garçons haar eigen parfum, Grace by Grace Coddington (verkrijgbaar via skins.nl). Nu is er dus ook een lijvig boek, waarin mensen die met haar hebben gewerkt herinneringen aan haar ophalen en dat verder vol staat met prachtige foto's uit de Amerikaanse Vogue.

Bij uitgeverij De Geus verschijnt dit najaar Nederland in 100 kledingstukken. Daarin duidt Milou van Rossum, een van de bekendste modejournalisten van Nederland en die twaalf jaar voor de Volkskrant heeft gewerkt, de Nederlandse mode aan de hand van honderd kledingstukken. Het is geen volledig overzicht, maar een persoonlijke selectie van kledingstukken die volgens de auteur iets zeggen over een merk en/of het Nederlandse kleedgedrag. Het hele scala komt aan bod: van de witte HEMA-onderbroek tot en met de couture van Jan Taminiau. De beelden zijn gemaakt door fotograaf Daan Brand, die verder onder meer werkt voor modeglossy Elle.

Nederland in 100 kledingstukken (euro 19,95) verschijnt op 6 okt. Grace, The American Vogue Years (euro 165) verschijnt op 5 sept.

Orange in the new black

Dé Nederlandse modenaam van nu is Sander Lak. Hij lanceerde dit seizoen zijn eigen vrouwenmodelabel: Sies Marjan, naar de voornamen van zijn ouders. Anna Wintour is al fan. En het toonaangevende Amerikaanse warenhuis Barneys had al voor zijn debuut - in februari, tijdens de New York Fashion Week - een bestelling geplaatst. Dat wil wat zeggen over de status van de 32-jarige ontwerper, die bijna twee jaar geleden door het Amerikaanse investeerdersechtpaar Nancy en Howard Marks werd benaderd om een nieuw label op te zetten.

Lak heeft genoeg ervaring om te weten hoe hij van een modemerk een succes maakt. Hij volgde een masteropleiding aan Central Saint Martins in Londen en heeft vervolgens gewerkt voor Philip Lim in New York en Balmain in Parijs. De afgelopen vierenhalf jaar werkte hij voor Dries Van Noten in Antwerpen, als design director. Hij pakte meteen groots uit met zijn eerste show: hij kreeg hulp van onder meer Lotta Volkova, de stylist van Vetements en Balenciaga en van Anita Bitton, een van de bekendste casting directors van New York. De kleren? Comfortabele items met een luxe uitstraling. Veel pyjama-achtige outfits, veel laagjes. Opvallende kleuren ook, zoals citrusgeel, oranje en poederroze. In zijn eerste collectie zit zelfs helemaal geen zwart. Een gewaagde keus in een industrie waarin zwart als bestseller geldt.

Post-Sovjet cool

De belangrijkste smaakmakers van nu heten Demna Gvasalia (creatief directeur van Balenciaga en oprichter van modemerk Vetements), Gosha Rubchinsky (eigen mannenmodemerk) en Lotta Volkova (stylist). Ze kennen elkaar goed. Zo liep Rubchinsky vorig jaar mee in de show met de zomermode van Vetements, in een T-shirt met DHL-logo, ja, de pakketvervoerder. En de show met de nieuwe wintermode van Vetements werd geopend door Volkova, in een te krappe jurk.

De drie smaakmakers zijn opgegroeid in de Sovjet-Unie van de jaren negentig, waar ze pas na de val van de Muur in 1989 in aanraking kwamen met Amerikaanse popcultuur. Simpel gesteld maken ze op de Parijse catwalk nu goede sier met de kleren die cool waren in hun jeugd. Daarmee zijn ze zo invloedrijk dat modeblad

i-D al een naam heeft bedacht voor hun mode: post-Sovjet cool.

Hoe dat eruitziet? Flinke logo's, trainingsbroeken, kaalgeschoren hoofden. Het beste voorbeeld van de zogenaamde post-Sovjet cool is de opmars van de capuchontrui in modekringen. Sinds Vetements vorig jaar een collectie met oversized capuchontruien uitbracht, met prints van Justin Bieber en een Titanic-filmposter, is de hoodie een gewild kledingstuk. Sterker nog: de hoodies van Vetements, die ruim 800 euro kosten, zijn continu uitverkocht. Geen zin om zoveel geld te betalen voor een capuchontrui? Ga naar een tweedehandswinkel zoals Zipper of Episode voor een oudje van Champion of Reebok.

Spijkerbroeken in het museum

Levi's is relatief laat begonnen met het uitventen van de eigen geschiedenis - terwijl andere merken er alles aan deden om hun authenticiteit te benadrukken, vergat de denimgigant jarenlang te melden dat ze in 1873 de allereerste spijkerbroek introduceerde - maar doet nu op hoog niveau mee. In het Victoria & Albert Museum in Londen zijn dit najaar spijkerbroeken uit het archief van Levi's te zien, in 'You Say You Want a Revolution? Records and Rebels: 1966-1970'. Levi's is een van de grote sponsoren van deze tentoonstelling. De spijkerbroeken die straks in het museum te zien zijn, zijn de kroon op het werk van James Curleigh, die er sinds 2012 alles aan doet om de geschiedenis van het merk onder de aandacht te brengen. Zijn eerste grote succes was de vernieuwde 501 (de 501 CT) die drie jaar geleden werd gelanceerd. Dat trucje herhaalt hij nu met de 505, een ontwerp uit 1967 en in de jaren zeventig de favoriete broek van Debbie Harry en The Ramones. De 505C kost 139,90 euro en heeft iets smallere pijpen dan het origineel.

'You Say You Want a Revolution? Records and Rebels: 1966-1970' is vanaf 10 september te zien in het Victoria and Albert Museum in Londen.

Debbie Harry in Levi's 505, 1973.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.