AlbumrecensieGewandhausorchester

Nieuw album met Gewandhausorchester maakt duidelijk dat Andris Nelsons tot de grote Bruckner-vertolkers behoort ★★★★★

Gewandhausorchester – Bruckner Symphonies nos. 6 & 9

Nóg een cyclus met symfonieën van Anton Bruckner, was dat nou nodig? Bij de eerste release uit de serie van het Gewandhausorchester en Andris Nelsons – de Derde symfonie, twee jaar geleden – maakte de scepsis na een maat of twee plaats voor mond-valt-openbewondering. We zijn al aangekomen bij het vierde album; op de nieuwe dubbel-cd horen we de Zesde en de Negende symfonie.

Nelsons heeft een grandioos gevoel voor dynamiek en laat de strijkers heerlijk lucide klinken. De verwantschap met dirigent Mariss Jansons is hoorbaar, maar wat Nelsons op zijn landgenoot en voormalig mentor voorheeft, is dat hij de ritmische figuren goed weet te accentueren en laat terugkomen – overigens zonder dat de ritmische nadruk het soms etherische en mysterieuze karakter tenietdoet. Nelsons’ uitvoeringen hebben puls en vloeien tegelijk. Het is duidelijk dat Nelsons tot de grote Bruckner-vertolkers behoort.

En het gezelschap uit Leipzig? Dat is een van de beste orkesten. Vol koper, kwiek hout. De spelers koppelen Bruckner aan diens held Richard Wagner: Siegfried-Idyll en de Prelude van Parsifal. Beide krijgen droomuitvoeringen waarvan je niet kunt loskomen.

Gewandhausorchester, Bruckner Symphonies nos. 6 & 9

Klassiek

Deutsche Grammophon

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden