Niemand is belachelijk in Paradise trips

Zoals bij elke roadmovie gaat ook Paradise Trips niet om de eindbestemming, maar de weg ernaartoe. En die verveelt niet. Regisseur Reyntjens zorgt dat je zelfs van de meest onaangename personages gaat houden.

De glimmend blauwe, luxe touringcar met de palmbomen erop staat al te koop. Maar als de gepensioneerde buschauffeur Mario wordt gevraagd voor een laatste klus, grijpt hij de kans met beide handen aan - alles beter dan de verveling van thuis, dat gedraai rond zijn echtgenote die hij niets meer heeft te melden.

Dat had hij gedacht: in plaats van de gebruikelijke grijsgekapte Benidormgangers, bestaat de groep die op hem staat te wachten uit stinkhippies (onder wie de Nederlandse actrice Noortje Herlaar) met dreadlocks, piercings en hier en daar een hond. Verachting op het eerste gezicht, maar hij moet ze naar een festival in Kroatië brengen en daar een week met hen verblijven.

Natuurlijk, de stijve Mario zal in Paradise Trips leren de teugels iets meer te laten vieren en ontdekken wat er werkelijk toe doet in het leven. Zoals bij elke roadmovie gaat het ook in het filmdebuut van Raf Reyntjens (regisseur van onder meer de videoclip van Stromae's Papaoutai) niet om de eindbestemming, maar de weg ernaar toe. En die verveelt niet.

Setting

Dat heeft te maken met Gene Bervoets. Hij heeft voelbaar plezier met zijn personage; de mopperkont Mario, die met zijn grijze druipsnor veel wegheeft van computerfiguurtje Super Mario. En met zijn onverwachte bondgenoot: het boze jongetje Sunny (Cédric Van Den Abbeele), dat door zijn vader (Jeroen Perceval) wordt gepest vanwege zijn kapitalistische Nikes.

Bovendien is de setting geweldig - Reyntjens filmde tijdens het Lost Theory-festival en deze burgermans-nachtmerrie is een geweldig decor voor de film over vader-zoonrelaties die hoe langer hoe meer van een reisje in een trip verandert. Reyntjens komt zelfs net aan weg met een scène waarin zijn hoofdpersoon op paddo's tript - iets dat in films vaak overbodig en gênant uitpakt. En uiteindelijk maakt hij in deze tragikomedie niemand belachelijk en zorgt hij ervoor dat je zelfs van de meest onaangename personages toch een beetje gaat houden.

Een tikje gekunsteld voelt het soms wel. De ver doorgevoerde Super Mario-rode draad bijvoorbeeld, en dat vader en zoon precies dezelfde maniertjes blijken te hebben zonder dat ze het zelf weten. Al is dat vooral achteraf. Paradise Trips is een onderhoudende film met de lieve boodschap dat de wereld aangenamer zou zijn als mensen een beetje met een open blik naar elkaar zouden blijven kijken.

Paradise Trips. Tragikomedie. Regie. Raf Reyntjens. Met Gene Bervoets, Jeroen Perceval, Noortje Herlaar 90 min., in 9 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden