Review

Next to Normal: Musical en diepgang gaan samen

Vanaf de eerste minuut is sprake van een cocktail van spanning en radeloosheid.

René van Kooten en Simone Kleinsma. © Roy Beusker

Gelukkig worden de dapperen soms rijkelijk beloond. Zoals ook bij de musical Next to Normal. En dan hebben we het niet over de moeder van het op het eerste gezicht normale gezin, die de moed heeft om haar psychische aandoening te laten behandelen met riskante elektroshocks.

Nee, we hebben het over schrijver Brian Yorkey, componist Tom Kitt en producent Second Stage Theatre die Next to Normal in 2009 naar Broadway hebben gebracht. Een kleinschalige kamermusical (zonder dans, maar wel met heel expressieve bewegingen) over een getroebleerd gezin en de doorgedraaide farmaceutische industrie, in een tijd waarin Abba en allerlei Disney-vrolijkheid het alleenrecht in de musicalwereld lijken te claimen. Next to Normal haalde een aantal Tony's binnen en zelfs de Pullitzer Prize for Drama.

Feel-bad-musical

Ook dapper dat deze heftige feel-bad-musical al binnen een paar jaar na première in New York in Nederland is te zien, terwijl het nog maar afwachten is of het grote publiek hier op af zal komen.

Vanaf de eerste minuut is sprake van een cocktail van spanning en radeloosheid. De ongeruste moeder wacht midden in de nacht haar zoon op, die het weer eens te laat heeft gemaakt, maar neemt hem toch in bescherming tegen een mogelijke uitval van de vader. De zoon, strak én mysterieus gespeeld door Freek Bartels, is zowel een engel als een demon voor zijn moeder.

Geen geforceerde naam

De medische wereld, die wordt vertegenwoordigd door de artsen Dr. Madden en Dr. Fine (gelukkig heeft Daniël Cohen niet gekozen voor een geforceerd grappige Nederlandse naam), krijgt in het verhaal een paar stevige draaien om de oren. De wendingen in het leven van de dochter worden wat al te bruusk neergezet, maar verder is Next to Normal het bewijs dat diepgang en musical wel degelijk verenigbaar zijn.

Simone Kleinsma heeft alles in zich om de vorstin van de avond te zijn. Indringend spel en prachtige muzikale vertalingen van haar geestelijke kronkelingen. Daarnaast weet ze zich omringd door een sterke cast.

Niet alleen het verhaal zorgt voor spanning, de muziek volgt de stemmingen perfect.

Het felle vierkoppige bandje onder leiding van Jeroen Sleyfer is heel nadrukkelijk in de huiskamer neergezet en jaagt de spelers krachtig op.

Cadeautje

Het is stampend als de herinneringen beklemmend worden, het is psychedelisch als de elektroshocks worden toegediend en troostend als de dochter, die grotendeels door de ouders aan haar lot wordt overgelaten, wat warmte zoekt.

Het enige vervelende is dat de vader, die de huiselijke problemen niet echt onder ogen durft te zien, door de componist naar de countertenor­ regionen wordt gejaagd, en dat gaat Wim van den Driessche niet altijd even soepel af. Maar verder heeft Next to Normal ook nog eens een aangename rocksfeer. De voorstelling is een waar cadeautje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden