Komedie

New Kids Nitro

Feilloos oog voor detail

New Kids Nitro laat zien hoe doordacht het concept is

Is het ordinair cashen? Nadat New Kids Turbo (2010) een megasucces bleek, besloten de makers meteen een vervolg in de bioscoop te brengen - precies een jaar later. Doorpakken maar. Snel, voordat de formule rondom de vijf grofgebekte aso-vrienden uit Brabant sleets wordt.

Voor wie New Kids niet kent: de lompe en flauwe filmpjes over (rondom) vijf rondhangende, bierdrinkende, gabber-luisterende provincialen werden in 2007 een online cultsucces. Via een televisieserie op Comedy Central en de bioscoopfilm groeide het uit tot een nationaal fenomeen. De scheldwoorden (Hoer! Kut!) worden gebruikt op schoolpleinen, kantoren en studentenverenigingen; woonplaats Maaskantje kreeg opeens te maken met toeristen die steeds het naambord mee- nemen als souvenir.

Bedenkers Steffen Haars en Flip van der Kuil kunnen in New Kids Nitro amper wachten dit alles belachelijk te maken. In de eerste scène waagt een kak-puber met onverstaanbare 'r' het al de anti-helden 'passé' te noemen, oftewel 'fucking saai'; later doen drie Friezen de snackbar aan als onderdeel van een New Kids-uitje.

Hoe postmodern. En een van de aanwijzingen dat de makers zich hier helemaal niet makkelijk vanaf willen maken. Integendeel: New Kids Nitro laat zien hoe doordacht het concept stiekem is, meer nog dan voorheen. De iets modernere concurrenten uit Schijndel, de volkszanger met zijn gouden microfoon: het is allemaal gestyled met een feilloos oog voor detail. De verwijzingen naar films zijn slimmer -- zo is er een Fast And The Furious-achtige straatrace en een gabber-dance-off en grappige zombie-slachtingen. Het verhaal weet de serie sketches beter bij elkaar te houden dan in de eerste film. Overbodige cameo's zijn er nog amper - sterker nog: Corrie Konings de titelsong Hoeren neuken nooit meer werken laten zingen is tamelijk briljant. Kortom: het is allemaal net iets sneller, gevatter, en zelfverzekerder.

Wat overigens niet betekent dat de film opeens geschikt is voor mensen die een plotselinge aanrijding of ontploffing niet grappiger gaan vinden als het voor de zoveelste keer gebeurt. En nog veel minder voor diegenen die gevoelig gaan zitten doen over een jongen met Downsyndroom die als running gag geldt, een zwangere vrouw die liters bier zuipt, een vrolijke knipoog naar de holocaust of kinderen die met bosjes tegelijk door toedoen van het vijftal in het ziekenhuis belanden - of erger.

Dit kun je hilarisch vinden, of stuitend slecht, maar in New Kids Nitro wordt de anarchistische humor meer in banen geleid. Het maakt alles toch iets minder ruw, iets meer mainstream ook. Dat blijkt ook uit de soundtrack, waarop gabber-dj Paul Elstak het vaak moet afleggen tegen veel toegankelijkere hitjes.

Het aura van losjes geïmproviseerde gein is er een beetje vanaf. New Kids Nitro is daardoor een kwalitatief betere film, maar heeft minder de schijt-aan-alles-instelling waar de hardcore fans zo dol op zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden