Tv-recensie Emma Curvers

Netflix wéét dat de kijker smacht naar een tijd waarin Ross en Rachel nog samen waren

Goh, daar is Jennifer Aniston weer. Haar nieuwe film Murder Mystery – klinkt als een werktitel, maar à la – bleef afgelopen week halsstarrig bovenaan mijn rijtje kijksuggesties op Netflix staan. Tot het fletse Dumplin’ daar vorige maand verscheen, nam ik aan dat Anistons acteercarrière samen met het romcomgenre ten grave was gedragen.

Aniston maakte na Friends weliswaar wat succeskomedies als Bruce Almighty en Along Came Polly, maar daarna ging het moeizaam: Mothers Day, Life of Crime, Love Happens – nooit van gehoord? Jen verdiende er het predicaat box office poison mee. ‘Wanneer geeft Hollywood Jennifer Aniston op?’, vroeg Forbes in 2010. De L.A. Times: ‘Waarom is zij eigenlijk een filmster?’

Omdat de kijker het zegt. Het bijzondere aan Anistons comeback is dat hij drijft op oud succes: de rentree van Friends op Netflix heeft haar populair gemaakt bij een nieuwe generatie. Daarnaast verzekerde Aniston zich met haar productiemaatschappij Echo Films van de in Hollywood schaarse ‘oudere’ vrouwelijke rol. Na Dumplin’ maakt ze voor Netflix de serie First Ladies, waarin ze de eerste vrouwelijke, lesbische president van de VS speelt.

Netflix wordt intussen meer en meer een Las Vegas voor veteranenacteurs. Een hele zwik vrouwen die eerder door rimpelwerende studio’s leek te zijn verbannen naar het rijk der antirimpelreclames kreeg een residentie op de streamingdienst. Neem Robin Wright (House of Cards), Winona Ryder (Stranger Things) en Jane Fonda (Grace and Frankie).

De uitvinder van Netflix als defibrillator voor een carrièrestilstand is natuurlijk Adam Sandler, Anistons tegenspeler in Murder Mystery. Eerder vormden ze een paar in Just Go With It (2011). De Netflixreünie van Sandler en Aniston als geliefden was eigenlijk onvermijdelijk. Ook Sandlers loopbaan lijkt immuun voor kritiek. Zo verzilverde hij alle twaalf Razzie Awards (de anti-Oscars) voor Jack and Jill (2011). De film harkte alsnog 150 miljoen binnen. Zijn Netflixfilms The Ridiculous 6The Do-Over, en Sandy Wexler scoorden 0, 10 en 27 procent op de barometer van professionele recensies, Rotten Tomatoes, maar zijn volgens de streamingdienst woest populair.

Dus ja, moet ik nog uitleggen wat Murder Mystery voor film is? Kapster Audrey (Aniston) en politieman Nick (Sandler) belanden op hun verlate huwelijksreis op een jacht in Monaco. Aan boord, onder anderen: burggraaf Charles Cavendish, maharadja Vikram Shiran Gorindan en kolonel Charles Ulenga, mét ooglapje en kunsthand. Er wordt een multimiljardair vermoord (wapen: een Chinese dolk met diamanten), en gek genoeg zijn Audrey en Nick verdachten. Audrey, liefhebber van crimiboeken, benoemt in de film alle whodunit-clichés, zodat ik het niet meer hoef te doen. Dan wat verwikkelingen – proestend schuilen onder een hotelbed waarop wordt geflikflooid, op grote hoogte over een randje langs een gevel schuifelen, vluchtend marktkraampjes in puin leggen – einde.

Opvallend aan dit semivermakelijke cluedospelletje is dat het zich afspeelt in een tijdsvacuüm. Aniston speelt als vanouds de kletsgrage neuroot, Sandler de sullige goedzak. Alsof Netflix weet dat de kijker smacht naar een veilige wereld, een tijd waarin Ross en Rachel nog samen waren.

Zoals mijn kijkgezelschap het samenvatte toen ik nog steeds niet op Murder Mystery had geklikt: ‘Laten we deze nou gewoon kijken, het is met Jennifer Aniston.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden