Net voor bedtijd komt alles toch weer goed

De korte verhalen van meesterverteller Paul Biegel hadden allang gebundeld moeten zijn. De zeven sprookjes in De zoute goudvis zijn een begin. Over een importkikker, stoute schoenen en boer Japik in zijn stervensdagen.

null Beeld .
Beeld .

Een importkikker uit Roemenië, die als koning behandeld wenst te worden. Stoute schoenen, die 's nachts de straat op gaan. Boer Japik in zijn stervensdagen, hij denkt blootvoetse kindertjes te zien in de mist. Niemand gelooft hem, maar hij maakt klompjes voor ze. Een koningin die zo verdrietig is om haar gestorven goudvis, dat ze wil dat de nieuwe zal zwemmen in een vijver gevuld met haar zoute tranen.

Verhalenverteller

Paul Biegel (1925-2006) was een verhalenverteller, die om de zoveel tijd een heleboel korte aaneenreeg tot één lange. Hij werd bekend met de lange, maar als feuilletonist voor Donald Duck en Margriet leerde hij schrijven alsof elke bladzij zijn laatste kon zijn. Dat maakt zijn sprookjes uit die tijd nog steeds een feest om te lezen.

Toch zijn nu net die losse korte verhalen slecht verkrijgbaar. Ze verschenen als oefenmateriaal voor beginnende lezers, in gelegenheidsbundels en een paar Biegel-collecties; ze raakten bijna allemaal in vergetelheid. Bekende titels als Het sleutelkruid, De kleine kapitein, Ik wou dat ik anders was en De tuinen van Dorr kregen een vaste plek in de na zijn dood opgezette Biegelbibliotheek. Het is hoogste tijd om zijn korte verhalen te vieren met een monument van sprookjesboekgrootte.

Biegeliaanse ondertoon

De zoute goudvis, opnieuw geïllustreerd door Mies van Hout, is een eerste stap in die richting. Zeven tijdloze sprookjes met pit en humor en altijd weer die typisch Biegeliaanse, tragische ondertoon. Niet geloofd worden, bijzonder zijn zonder het te willen, daar niets aan kunnen veranderen, kortom: de onontkoombaarheid der dingen. Maar op de een of andere manier, komt het altijd net voor bedtijd weer goed.

Opvallend is de technische kwaliteit, die de schrijver ondanks zijn enorme productie vol wist te houden. Bij Marten Toonder ontdekte Biegel hoe personages zonder omhaal in een paar zinnen neer te zetten en in een moeite door in conflict met zichzelf en hun omgeving te brengen. Hoewel stilistisch van het niveau van Annie M.G. Schmidt en Toon Tellegen, had hij de vaart van Paul van Loon.

Dus: waar blijft dat kloeke Biegelboek van driehonderd bladzijden? Uitgeverij Lemniscaat belooft dat deze voorleesprentenbundel daar slechts een opmaat toe is. Woensdag was het 90 jaar geleden dat Biegel geboren werd. Het Alsnog Verzameld Werk is er nog niet, maar De zoute goudvis maakt met een prachtig geïllustreerde selectie alvast heel wat goed.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden