Neon

De plaat beklijft moeilijk door de vlakke, plastische beats, het weinig zeggende, ritmisch geplaatste computergetsjilp en de doelloos zwevende trompet

Trompettist Rob van de Wouw won met zijn vorige plaat Tunnelvision een Edison en werd geroemd om de mix van elektronica, popmuziek en improvisatie. Dat hij een belletje kreeg van Bugge Wesseltoft, een pionier in deze fusie, is een groot compliment. Met Neon maakt hij zijn debuut op Wesseltofts Jazzland label, als eerste Nederlander.

Van de Wouw duikt nog verder in de beats, synthesizers en samples. Invloeden van het Londense Brokenbeatgenre en de eigentijdse experimentele elektrojazz uit Los Angeles zijn duidelijke invloeden.

De plaat beklijft moeilijk. Dat komt niet alleen door de vlakke, plastische beats, het weinig zeggende, ritmisch geplaatste computergetsjilp en de doelloos zwevende trompet. Vooral de urgentie ontbreekt. Dit is allemaal al eens gedaan. Door Wesseltoft zelf, en ook door trompettisten als Erik Truffaz of Nils Petter Molvær. Maar dan veel spannender.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden