Tv-recensie Julien Althuisius

Negen kinderen en negen puppy’s – wat zit er in het drinkwater daar?

Eric Waldrop, vader van een zesling, had een onverklaarbaar ontspannen blik in zijn ogen.

Soms kan ik het leven als vader van twee kleine dochters best zwaar vinden. Vanaf nu zal ik op dat soort momenten aan Eric Waldrop denken.

Eric Waldrop is de vader van het gezin uit Sweet Home Sextuplets, een serie op TLC over een gezin met een zesling. Dinsdagavond werd de eerste aflevering van het tweede seizoen uitgezonden, waarin de eerste verjaardag van de zesling centraal stond.

Er is dus een eerste seizoen, waarin de zesling ter wereld komt. Dat seizoen heb ik gemist. Dat vind ik helemaal niet zo erg, want ik geloof dat ik na één aflevering Sweet Home Sextuplets wel voorzien ben. Hoe dan ook: in een van de eerste scènes ging het hele gezin naar het ziekenhuis waar de zesling geboren was om aan het personeel te laten zien hoe groot de jongetjes (Tag, Blue, Rayke) en de meisjes (Rivers, Rayne, Rawlings) waren geworden. Een voor een laadde vader Eric de kindjes uit het busje, in een Transformer-achtig bouwpakket van een kinderwagen.

‘Ze groeien snel hè?’, zei Eric tegen de arts die zijn zes kinderen op de wereld had gezet. ‘Ongelooflijk’, antwoordde de arts. Eric keek hem even aan. Hij had een onverklaarbare ontspannen blik in zijn ogen, die de hele aflevering niet meer weg zou gaan en die me waarschijnlijk nog lang zal achtervolgen. Hoe kon iemand met zes… Oké, wacht even, ik vergeet wat te vertellen. Want Eric en zijn vrouw Courtney HADDEN AL DRIE KINDEREN, dus nu hebben ze er negen. Hoe kon iemand met negen kinderen, waarvan zes baby’s, zo relaxed kijken? In volgorde van waarschijnlijkheid: valium, geluk of mijn theorie – volledige uitholling van alle emoties door slaapgebrek met als gevolg het totale opgeven van alle weerstand en daaruit volgende verlichting.

Eric en Courtney Waldrop met hun zesling. Beeld TLC

Omdat de nanny was gaan studeren, nam Courtney de zorg voor de zesling maar volledig voor haar rekening. ‘Het afgelopen jaar was pure vreugde’, vertelde ze. ‘Chaos, slapeloze nachten, eindeloze flesvoedingen, een miljoen luiers verschonen; de gekte van het hebben van negen kinderen is een levensveranderende ervaring voor ons hele gezin.’

Er werd ravioli gegeten, die natuurlijk vooral op de vloer belandde. Gelukkig was er een hond die het eten braaf van de vloer likte. Haha ja, ook nog een hond. Sterker nog: er was nóg een hond. Nog sterker: die hond had net negen puppy’s gekregen (wat zit er in het drinkwater daar?). De puppy’s renden door het huis, pisten op het parket en daar kroop vanzelfsprekend een baby doorheen.

‘Elke keer als ik denk dat ik even één seconde weg kan lopen’, verzuchtte Courtney, ‘heeft een andere baby me onmiddellijk nodig.’ Ze moest huilen. Natuurlijk moest ze huilen. Ik moest ook bijna huilen. Ik was kapot. Alleen het kijken naar Sweet Home Sextuplets deed me verlangen naar een lange, droomloze slaap. ‘Ik weet dat als de baby’s ouder zijn’, stelde Courtney zichzelf en mij gerust, ‘en niet meer de hele tijd huilen en overal naartoe rennen, het leven makkelijker wordt.’ Ja. Ja.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden