Tv-recensiePete en de bananen

Nee, beste kijkers, Aziaten lijken niet allemaal op elkaar

‘Ik val gewoon niet op Aziatische mannen.’ Het is een opmerking die nog te vaak en te makkelijk wordt geuit, ook in mijn eigen omgeving. Het vooroordeel is dat Aziatische mannen – en dan bedoelen ze eigenlijk Oost-Aziatische mannen – nogal feminien en waarschijnlijk klein geschapen zijn. En die ogen zijn ook wel een dingetje. 

Het zijn stereotypen die schrijver Pete Wu en andere ‘bananen’ (geel vanbuiten, wit vanbinnen) al hun hele leven horen en soms zelfs hebben geïnternaliseerd, vertellen ze in het VPRO Dorst-drieluik Pete en de bananen ook te zien op YouTube. In deze serie onderzoekt Wu, die eerder het boek De bananengeneratie schreef, het datingleven van Chinese Nederlanders.

Aziatische vrouwen worden daarentegen getypeerd als schattige, onderdanige speeltjes. Ze worden gereduceerd tot een type en er zijn zelfs mannen die alléén op Aziatische vrouwen vallen, wat yellow fever wordt genoemd. Het is heftig om te horen dat een jonge vrouw uit Wu’s docu alleen interessant werd bevonden omdat ‘Chinese vrouwen meestal strakke kutjes hebben’. 

Die twijfelachtige positie op de datingmarkt maakt dat Oost-Aziaten in het Westen vaak aan zichzelf twijfelen. Als je steeds weer wordt getypecast en je karaktertrekken worden toegeschreven die niet bij je passen, kun je jezelf gaan haten. De tweede aflevering maakt die schaamte goed voelbaar, met intieme close-ups.

Wu is ervan overtuigd dat representatie in de media enorm kan helpen om stereotypen te ontkrachten en Aziaten een boost te geven. Daar draagt hij zelf aan bij, maar ik denk dan ook aan Alexander Hodge uit de HBO-serie Insecure, de enige Aziatische acteur in een volledig zwarte vriendengroep in Los Angeles. Hij speelt een sensuele en zelfverzekerde versierder, die door fans werd omgedoopt tot ‘Asian bae’ (schatje). Hodge benadrukt in ieder interview hoe belangrijk het is om Aziatische mannen vaker te casten in romantische rollen, zodat kijkers anders naar hen leren kijken.

Pete Wu (rechts) op date in 'Pete en de bananen'.

Nu het debat over racisme in alle hevigheid wordt gevoerd, zie ik minder vaak de kreet ‘no Asians’ in datingprofielen. Het uitsluiten van Aziaten werd vaak verdedigd als een seksuele voorkeur, maar gelukkig begint men te beseffen hoe fout die generalisatie is. Immers: 60 procent van de wereldbevolking woont in Azië. Die variatie moet worden gevierd of op zijn minst verkend. 

Ook op tv gaat dat nog niet helemaal van harte. De Aziaten die doorbreken in Hollywood hebben vaak gemengde roots. Alexander Hodge uit Insecure heeft een Chinese moeder en een Ierse vader. Henry Golding, de leading man uit de romkom Crazy Rich Asians, heeft een Maleisische moeder en een Engelse vader. 

Er worden dus wel stappen gezet om Aziaten in het Westen op te tillen. Maar zowel op het grote scherm als in het normale leven geldt helaas nog steeds: een beetje Aziatisch is leuk, maar niet te veel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden