Nederlandse dance is meer dan 'Dutch dj's' die oneindig festivalland doorgaan

De Volkskrant voorspelt de veertien culturele hoogtepunten van het komende kwartaal. Niks lekker warm binnenblijven, eropuit!

Koen van de Wardt van Klangstof. Beeld Daniel Cohen

Denken we aan Nederlandse dance, dan zien we rijen 'Dutch dj's' door oneindig festivalland gaan. Trance en 'tech house', en handjes in de lucht. Maar vorig jaar gebeurde er ook iets moois aan de linkerzijde van al dat feestelijke plaat- en mixwerk van soms een toch wat laag soortelijk gewicht. De dancebandjes kwamen bovendrijven, met bedachtzame en subtiele elektronische muziek die niettemin geschikt is om er de dansschoenen mee te testen. En nog mooier: die écht live werd gespeeld, bij vlammende lichtshows en meeslepend drumwerk.

Polynation

Polynation was zo'n mooi bandje, dat elektronisch en progrockend over de festivalweiden trok. En in zekere zin haakte ook de band Klangstof aan bij het golfje van de nieuwe Nederlandse 'indiedance'. Klangstof brak door met de debuutplaat Close Eyes to Exit, vol warme en retrosensuele, semi-elektronische popliedjes waarmee frontman Koen van de Wardt en collega's de komende maanden volop te zien zijn in het Nederlandse maar vooral buitenlandse clubcircuit.

Want, veelbetekenend: Klangstof werd niet ontdekt in het thuisland, maar in de Verenigde Staten. Van de Wardt tekende bij een Amerikaans label, verhuisde al snel naar het grote Warner Music, en speelt nu dus meer in de Verenigde Staten dan in Nederland. Dat is stoer.

Weval
Hetzelfde geldt voor het Amsterdamse duo Weval. Harm Coolen en Merijn Scholte vonden onderdak bij Kompakt, een van de eerbiedwaardigste Europese dancelabels, gezeteld in Keulen. De bij dat label uitgebrachte, titelloze plaat maakte vorig jaar grote indruk, want Weval wist met rijke elektronische arrangementen, prachtige synthesizertexturen en een enkele goedgeplaatste vocale sample pakkende popmuziek te maken, die je een volle plaat lang tussen de speakers geplakt hield. Dat vond ook de grote Amerikaanse muzieksite Pitchfork, die Weval een topscore van 8.0 toekende. Heel bijzonder, voor een Nederlands bandje.

De afgelopen weken trok Weval in triomftocht door Europa. De band speelde uitverkochte shows van Istanbul tot Parijs, München en Berlijn, en eindigde het topjaar 2016 in een vol Paradiso in Amsterdam. Wie de band gemist heeft, kan toeslaan in februari, want Weval pakt de draad weer op met een aantal Nederlandse clubshows. Dat Weval live magisch kan zijn, bewezen Scholte en Coolen ook al op Lowlands.

In de danstent Bravo zette Weval een van de onbetwiste hoogtepunten van Lowlands 2016 neer: een betoverende show, bij sprookjesachtig licht en al net zo idyllische muziek, atmosferisch en verwarmend maar in ritmiek toch ook bijzonder dwingend, steeds zoekend naar de dansclimaxen. Een concert waarbij vijfduizend festivalgangers in de Bravo echt even verbijsterd stonden te kijken: 'Waar komt dit ineens vandaan, is dit Nederlands?'

Dat was het, en met Weval zijn we goddank dus nog lang niet klaar. Zorg dat u erbij bent.

Polynation. Beeld Erik Smits

Weval, 23/2 in Doornroosje, Nijmegen; 24/2 TivoliVredenburg, Utrecht; 25/2 Maassilo, Rotterdam.

Polynation, 25/2 Oosterpoort, Groningen.

Klangstof, 10/2 op festival Grasnapolsky, Rotterdam; 16/2 De Helling, Utrecht; 22/2 Doornroosje, Nijmegen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden