Natasja Froger: 'Ik ben totaal geen feministe en voel me als vrouw op geen enkel gebied tekort gedaan'

Wat betekent het om nu vrouw te zijn? Natasja Froger (52): 'Het kost hooguit tien minuten om naar iemand te luisteren.'

Natasja Froger Beeld Imke Panhuijzen

De tv-presentatrice van RTL 4 was al om kwart over zeven uit de veren. 'Dan staan drie honden me aan te kijken om uitgelaten te worden. Daarna krantje, even een wasje draaien. Ik begin de dag altijd blij.' Natasja Froger maakt lange dagen. 'Ik ben blij dat René en ik nu een weekend hebben waarin we iets met zijn tweetjes kunnen doen.' Ze laat haar smartphone zien waarop haar man René Froger haar met een appje liefs en sterkte wenst voor de rest van de dag. 'Dit typeert René zo; hij zegt vaker tegen mij 'ik hou van je' dan ik tegen hem. Het is een man die niet strooit, maar smijt met complimenten.'

U woont in Blaricum, bent u een Gooise vrouw?

'Aan het beeld van de typische Gooise vrouw - zoals die door Linda de Mol hilarisch is neergezet - voldoe ik helemaal niet. Ik ben niet te vergelijken met Gooise vrouwen die constant keurig gekapt en op hoge hakken de dag doorkomen. Thuis boeit uiterlijk mij niet zo, draag ik altijd een spijkerbroek en een trui, buiten loop ik het liefst op klompen en als ik naar de slager ga herken je me niet, zit er kwijl van de hond op mijn jas.'

'Er wonen trouwens ook leuke, normale vrouwen in het Gooi. Ik heb er drie vriendinnen wonen, dat zijn harde werkers en ze rijden heus niet allemaal in een Range Rover.'

Als het om een eigen carrière gaat, bent u een laatbloeier; u werd tv- presentatrice op uw 41ste.

'Mooi hè, dat dat kan, een rijpe vrouw die nog een tv-carrière mag beginnen. Echt een verrassing, ik ben blij dat het me is overkomen. Ik geniet er nog elke dag van. Het grappige is dat ik het zelf nooit heb bedacht. De credits voor mijn ontdekking komen geheel toe aan Ellen Meijerse van Eyeworks. Zij zag me in de real-life soap over ons gezin, Puur Froger. Bij Eyeworks vonden ze dat ik te allen tijde mezelf bleef, camera aan of niet. Ik werd gevraagd voor een pilot, om Schoondochter gezocht te presenteren. Eerst dacht ik nog dat het om een practical joke ging, voor Banana Split of zo. Ik had dat programma al drie keer geholpen om René erin te luizen en ik dacht: nu ben ik aan de beurt, pakt hij me terug.'

Natasja Froger Beeld Imke Panhuijzen

Had u eerder geen ambities?

'Jawel, maar die lagen bij mijn gezin. Ik wilde er zijn voor onze twee zonen en was er ook nog heel graag voor de twee kinderen die René uit een eerder huwelijk heeft. En heel lang was het artiestenleven van René zo hectisch, dat ik er geen vaste baan bij kon hebben. Vergeet niet, toen ik René leerde kennen, stond hij nog te zingen achter de bar in het café van zijn vader, maar met keihard werken kwamen de tournees door het hele land.'

Moest u er ook voor zorgen dat uw man niet naast zijn schoenen ging lopen?

'Als ik merkte dat René in zo'n modus zat, zei ik: 'Er staan daar twee vuilniszakken, die moeten nog aan de straat worden gezet.' Niet alleen René, veel artiesten worden zo bewonderd dat ze soms denken dat ze de paus zelf zijn. Michael Jackson, die arme jongen, die had ik zo graag een jaar in huis genomen om te zeggen: 'Maandag eten we stamppot andijvie en dan draai jij de gehaktballen.'

Hoe viel uw eigen carrière bij uw man?

'Nou, hij moest wel even wennen. Eerst was ik er altijd voor de huishoudelijke en praktische zaken. Ik reed de kinderen overal naartoe, ik was luizenmoeder, ik waste de voetbalkleren voor het hele team, ik deed boodschappen en als René tot laat 's nachts een concert had, liet ik 'm uitslapen, bracht ik 's ochtends de krant op bed met een kopje thee. Dat veranderde ineens allemaal en daardoor raakte René in conflict met zichzelf. Enerzijds gunde hij het me zo, maar anderzijds vond hij het erg onhandig. Plots moest hij zijn optreedpak zelf naar de stomerij brengen of ook boodschappen doen. Vond hij moeilijk, maar inmiddels allang niet meer.'

CV Natasja Froger

1965 Geboren als Natasja Kunst in Brielle
1982 Mavo-diploma
1983 Opleiding medisch secretaresse
1984-1989 Stewardess bij KLM en Martinair
1991-heden Huwelijk met zanger René Froger
2006 Tv-debuut bij Tros als presentatrice van Schoondochter gezocht
2006-2009 Hart in Aktie
2008-2010 Reality-soaps: De Frogers: effe geen cent te makken en De Frogers: Helemaal Heppie
2010-2012 Met John Williams Bonje met de Buren
Vanaf 2014 Adoptie-programma Met open armen
Sinds 2001 Ambassadeur van Orange Baby's
Vanaf 2009 Ambassadeur van Heppie/Het vergeten kind
2016 Ridder in de Orde van Oranje Nassau

Waar kunnen u en uw man nog wel eens ruzie over maken?

'Ik ben soms te kort door de bocht, relativeer te gauw, zeg: je maakt problemen om niks. En René kan veel te lang ergens negatief in blijven hangen. Dan roept hij: bij jou is niks een probleem. En dan zeg ik: nou, bij jou is alles een probleem.'

U staat te boek als de ongekroonde koningin van de emo-tv. Arme mensen, zieke kinderen, zwakke gezinnen, ze kunnen allemaal bij u terecht.

'Ik speel die rol niet bewust, het komt uit mijn hart. Ik maak graag programma's waarin ik het verschil kan maken in een leven. Dat is prachtig, het maakt me gelukkig, ik krijg daar heel veel energie van.'

Laat u zich bij andermans problemen snel meeslepen door uw emoties?

'Ja, en ik denk ook snel: wat kan ik daar eens aan doen? René moet weleens zeggen: Natas, je kunt niet de hele wereld verbeteren. Ik kan slecht tegen onrecht, dat was vroeger al zo. Op mijn 9de heb ik op school een keer gevochten met een paar jongens omdat ze voortdurend iemand met een ziekenfondsbrilletje liepen te pesten.'

Natasja Froger poseert samen het haar man Rene en haar koninklijke onderscheiding, april 2016. Beeld anp

Was u geliefd bij de jongens, vonden ze u het mooiste meisje van de klas?

'Helemaal niet! Tot mijn 16de was ik gefocust op paarden, was ik niet met jongens bezig en al helemaal niet bezig met mijn uiterlijk. Een meisjemeisje ben ik nooit geweest. Ik heb nog een oudere zus en mijn moeder zei altijd: Ik heb een dochter en een zoon. Op oude foto's lijk ik net een jongen, ik had kort haar, je ziet me altijd in makkelijke kleren.'

Wat heeft u van uw moeder geleerd?

'Er altijd zijn voor de kinderen, optimisme, opkomen voor de zwakkeren. We woonden vroeger tegenover een slachthuis, soms vond mijn moeder het zo zielig, dat ze een dier opkocht. Geweldig, mocht ik thuis de fles geven aan een lammetje met een vergroeide poot.'

Wat leerde u van uw vader?

'Vooral hard werken. Hij zei altijd: gelijk hebben en gelijk krijgen zijn twee verschillende dingen, verplaats je bij een conflict eerst in de ander, maar blijf dicht bij jezelf. Daar komt deels mijn verzoenende kant vandaan. Mijn vader zat vaak lang op zee, was kapitein van een chemicaliëntanker. Soms voer ik mee, deed ik klussen aan boord. Mijn eerste baantje was alle wasbakken van de mannen schoonmaken, kreeg ik een gulden. Ik heb op dat schip leren kaarten als een kerel.'

Zijn er veel mensen die u aanklampen, hun hart spontaan uitstorten bij u?

'Ja, maar hoe erg kan dat zijn? Het kost hooguit tien minuten om naar iemand te luisteren. En van een stel op de markt weet ik alles, van een mevrouw bij de kassa in de supermarkt ook. Het gebeurt zelfs op vakantie. René kan daar strenger in zijn, die zegt soms: alsjeblieft, onze winkel is nu even gesloten. We waren een keer met het gezin in Amerika en er kwamen een paar Nederlanders op ons af. Toen zeiden de kinderen: 'Mam, pap, wanneer zijn jullie nou van ons?' Zoiets onthoud je wel.'

Uw zonen zijn in welstand opgevoed. Krijgen uw kinderen nog iets mee van uw engagement?

'Mijn kinderen heb ik vaak betrokken bij de projecten die ik doe en ik heb ze altijd ingeprent dat René en ik niet zijn opgegroeid in deze weelde. Wij zijn begonnen in een krap flatje waar de verf van de muren bladderde. Ik hoop dat mijn kinderen ook altijd de andere kant blijven zien en denken: arm of rijk, alle mensen zijn gelijk.'

Hoe denkt u over botox of plastische chirurgie?
'Dat moet iedereen zelf bepalen. Voor mij persoonlijk geldt: elke rimpel vertelt zijn eigen verhaal. Ik ga er niks aan laten doen.'

U was ooit stewardess, hoe gedroegen mannelijke passagiers zich tegenover u?
'Vervelende aanrakingen heb ik nooit meegemaakt, maar wel dat ze stiekem hun visitekaartje in je schort staken. Ik los zoiets het liefst op met humor. Ik ben totaal geen feministe en voel me als vrouw op geen enkel gebied tekort gedaan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden