De week in boeken Foutje bedankt

Naomi Wolf maakte geen lullig vergissinkje, maar een enorme fout

Het nieuwe boek van Naomi Wolf blijkt gebaseerd op een verkeerde aanname.

Naomi Wolf Beeld Getty Images

Je bent een beroemde Amerikaanse schrijfster, bedenkt een onderwerp voor een nieuw boek, staat elke ochtend om half zeven op om onderzoek te doen en de boel uit te tikken en na een paar jaar is het eindelijk klaar en breken de blije weken van de boekpromotie aan. Interviewtje hier, optredentje daar, gezellig naar een radioprogramma van de BBC waar je ondervraagd zal worden door een zekere Matthew Sweet – schattige naam, denk je nog. Je begint enthousiast te vertellen maar na een paar minuten onderbreekt Sweet je, op verontschuldigende toon en in keurig Brits-Engels: I don’t think you’re right about this’. En hij wijst je op een fout. Geen lullig vergissinkje dat in de volgende druk kan worden rechtgezet, maar een enorme fout; eentje die het fundament onder je boek vandaan trekt.

Het overkwam Naomi Wolf (niet te verwarren met Naomi Klein van No Logo; Naomi Wolf werd begin jaren negentig beroemd met het nog immer actuele The Beauty Myth, over moderne vrouwen die belachelijke schoonheidsidealen nastreven en daarmee in net zo’n knellend keurslijf zijn beland als hun onderdrukte zusters in de afgelopen eeuwen). Deze week verscheen Outrages: Sex, Censorship, and the Criminalization of Love. Onderwerp is het effect van de ‘Obscene Publications Act’ van 1857 op het werk van homoseksuele Victoriaanse dichters als John Addington Symonds. Wolf had in oude rechtbankverslagen bewijzen gevonden van tientallen executies van homoseksuelen en beschrijft in haar boek onder meer het schokkende geval van Thomas Silver, geëxecuteerd in 1859, nog maar 14 jaar oud.

Alleen wás Thomas Silver helemaal niet geëxecuteerd, zei Matthew Sweet in het live interview. En die tientallen andere mannen evenmin. Wolf had helaas het juridische begrip ‘death recorded’ verkeerd begrepen. ‘Death recorded doesn’t mean that he was executed’, legde Sweet vriendelijk uit; het betekent dat de rechter zich onthield van het uitspreken van een doodvonnis. ‘In werkelijkheid bestaat er geen bewijs dat ook maar één man in het Victoriaanse Engeland wegens sodomie is geëxecuteerd.’

Daar ga je dan, met je verse boek. Wat te doen? Je zou kunnen roepen dat een boek ook ondanks aantoonbare fouten best een succes kan worden; zie de Bijbel of het werk van Rian van Rijbroek. Je kunt onder je bed gaan liggen met een papieren zak over je hoofd. Maar Wolf bedankte Sweet hartelijk voor zijn correcties, eerst live en daarna op Twitter. Wolfs uitgever Houghton Mifflin Harcourt verklaarde intussen snel dat, hoeveel professionele redacteuren en correctoren en meelezers ze ook in dienst hebben, uiteindelijk elke schrijver zelf verantwoordelijk is voor wat hij of zij beweert. Zo'n uitgever, bedacht ik, zou je op zijn Victoriaans executeren.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden