THEATERRECENSIEGoesting

Naast een persoonlijk verhaal is Vera Manns Goesting onbedoeld ook een masterclass in performen ★★★★☆

Samen met het publiek in een andere dimensie leven, los van het hier en nu: Mann slaagt erin. 

Vera Mann. Beeld
Vera Mann.

In 2013 zou Vera Mann de hoofdrol spelen in Yentl, een theaterversie van de beroemde musicalfilm met Barbra Streisand uit 1983, over een Joods meisje dat zich vermomt als man om aan de universiteit te kunnen studeren. De tournee was ingepland, maar helaas ging Yentl nooit in première: Streisand zelf lag dwars en er kwam geen toestemming. In Vera Manns theatersolo Goesting krijgen we nu alsnog een stukje Yentl te horen, als Mann het lied This Is One of Those Moments zingt in een Nederlandse vertaling. Eerder op de avond gaf Mann haar omschrijving van theater: samen met het publiek in een andere dimensie leven, los van het hier en nu. Op dit enerverende moment slaagt zij daarin.

Vera Mann (57) vond het tijd voor een persoonlijk soloprogramma, en gezien haar staat van dienst in het theater is dat terecht. Mann speelde menig klassieke musicalrol: ze was de lieflijke Éponine in Les Misérables, het volkse bloemenmeisje Eliza Doolittle in My Fair Lady, de zieke Fosca in Passion van componist Stephen Sondheim. Recent nog was ze de achterbakse pasteitjesbakker Mrs. Lovett in Sweeney Todd, met een voortreffelijke uitvoering die haar in 2017 de Musical Award voor Beste vrouwelijke hoofdrol opleverde.

In Goesting – Vlaams voor ‘zin’ –  duikt Mann vol in haar autobiografie. In charmant Vlaams vertelt ze over een jong meisje dat verliefd wordt op de muziek van Chopin en besluit te gaan zingen en acteren. Het gaat over auditie doen voor de academie van Herman Teirlinck in Antwerpen en over taalkundige misverstanden in Amsterdamse winkels, die geestig worden uitgespeeld. Maar vooral ook gaat het over Manns ‘disfunctionele familie’: ze vertelt over haar moeder van Poolse afkomst die soms ‘vier seizoenen in één dag’ kon zijn en over een criminele jongere broer die wordt achtervolgd door de politie.

De vorm van de vertelling is mooi theatraal: het publiek wordt nauwelijks direct aangesproken, Mann schiet van het ene hoofdstuk naar het andere, van successen in het theater naar moeizame liefdesrelaties en weer terug. Onder begeleiding van Ed Boekee op piano en accordeon bewijst Mann dat je geen toeters en bellen nodig hebt om te boeien. De setting is kaal, met slechts een radio, een bruine reiskoffer en een matroeskja als attributen. Manns vakmanschap is genoeg: de manier waarop zij zingt, typeert en beweegt, vult het hele podium. Naast een persoonlijk verhaal is Goesting onbedoeld ook een masterclass in performen. 

De voorstelling mondt uit in een bloedmooie uitvoering van Joni Mitchells Both Sides, Now, in een nieuwe vertaling van Paul van Vliet, de cabaretier met wie Mann in 1994 in My Fair Lady speelde. Dan is de cirkel rond. Zeker als er daarna nog een toepasselijk lied volgt van Raymond van het Groenewoud: ‘Ik ben zanger zonder meer.’

Goesting

Muziektheater

★★★★☆

Door Vera Mann. Regie Vincent van den Elshout. 

7/10, Schouwburg Amstelveen. Tournee t/m 11/6/21.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden