Naar de daken

Een gevoel van vervreemding en angst voor vergankelijkheid

In het begin van Vergilius' Aeneis spoelt de held die zijn vader verloor aan op de kust van Noord-Afrika. Een vernietigende storm heeft zijn vloot uiteengeslagen. 'Volhard slechts, en verwacht hierna een beter staat', zo spreekt hij zichzelf en zijn mannen moed in. Deze zin is een van de motto's in Bernard Wesselings tweede bundel Naar de daken, en Aeneas' rampzalige tocht naar een zinrijke Toekomst lijkt er het grondplan van.

Net als Aeneas bevindt Wesselings protagonist zich op een dieptepunt. Zijn vader is overleden, hij wordt overspoeld door een gevoel van vervreemding en angst voor vergankelijkheid. Telkens weer klimt de 'ik' 'naar zijn kraaiennest / van de antenne' op het dak in de hoop op tekenen van een betere toekomst. Die hoop probeert hij aanvankelijk via traditionele vormen van religie, therapie en meditatie te voeden, maar dat leidt tot niets. Zelfs een pact met de duivel en een rustig leven met een vaste vriendin (Dido!) lopen spaak. 'Als golven van puin slaan de dagen langszij. / Tot alles nog slechts geboren lijkt om uit sterven te gaan.' De enige manier die overblijft om de verwoesting te ontvluchten is een welbewust spel van 'ficties'.

Niet alleen Aeneas, maar ook andere figuren uit hogere en lagere 'fantasy' komen aan het woord. Zo probeert de held van deze postmoderne queeste-potpourri als in een role-playing game romantische rollen uit van ongebonden zwervers als de piraat, de zigeuner of de nomade, maar ook van een 'hijgerige artiest' die voor de kunst knielt of een taoïst die met zijn handen op zijn rug door het leven wandelt. Soms is deze poëtische game geestig of ironisch, maar op geen enkel moment luchtig of vrijblijvend. Wesselings vermommingen zijn schrijnende pogingen een uitweg te vinden uit de ontredderende hel van het heden. Zinloos. Maar het heeft wel een virtuoze bundel opgeleverd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.