Naakt op de Croisette, succes verzekerd

De zon brandt, maar in de tuin van het Carlton Hotel in Cannes ligt sneeuw – Disney wil een nieuwe Christmas Carol onder de aandacht brengen.

Van onze verslaggevers Bor Beekman en Jan Pieter Ekker

Op het afgesloten terras van het Carlton Hotel aan de Boulevard de la Croisette zit de druk gesticulerende Quentin Tarantino met zijn producent Harvey Weinstein aan de koffie. Fans proberen het tafereel vast te leggen met hun mobieltje; toeristen tillen hun kinderen boven het hek uit zodat ze een glimp kunnen opvangen van de Amerikaanse regisseur.

Boven het terras hangt een banier met een afbeelding van de ster uit diens nieuwste film. Brad Pitt is a basterd, staat er in kolossale letters bij, ter promotie van Tarantino’s Inglorious Basterds.

De zon brandt, maar in de tuin van het Carlton ligt een dikke laag sneeuw, waarin een metershoge kerstboom met ballen is geplant. Nepsneeuw natuurlijk; zo kan het niemand ontgaan dat Disney komende winter een nieuwe versie uitbrengt van A Christmas Carol.

Iedereen is in Cannes op zoek naar aandacht. Dus moet je iets bijzonders doen om de publiciteit te halen. De hoofdrolspelers van La merditude des choses, de zeer geslaagde verfilming van Dimitri Verhulsts De helaasheid der dingen, waagden zich naakt racefietsend op de Croisette, precies zoals in de film. Succes verzekerd; de camera’s ratelden.

Daar moet het Britse enfant terrible Sacha Baron Cohen nog maar overheen zien te komen. Over de mogelijke komst van diens alter ego, de flamboyante Oostenrijkse modenicht Brüno, wordt veel gespeculeerd, maar vooralsnog heeft hij zich niet laten zien op de Croisette.

Cannes is meer dan enkel een podium voor filmkunst. Terwijl de mondiale filmpers zich vergaapt aan hermetische producties van Filipijnse en Chinese meesterfilmers, presenteert René Mioch er een nieuwe Philips-televisie (‘de 21:9 Cinematic Viewing Experience’).

Martin Scorsese is speciaal afgereisd om aandacht te vragen voor zijn filmklassiekers-restauratieproject, tot teleurstelling van de journalisten die de filmer hoopten uit te horen over diens aangekondigde productie over Frank Sinatra. Scorsese gaf een persconferentie, maar wilde het alleen hebben over de bittere noodzaak geld te investeren in de conservering van Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse films.

Dat ook de 62ste editie van het festival van Cannes worstelt met de impact van de kredietcrisis, is inmiddels genoegzaam vastgesteld. Kopers en verkopers klagen over de stilte op de filmmarkt in het festivalpaleis, en het beperkte aanbod aan kwalitatief hoogstaande films.

Volgens de baas van de filmmarkt, Jerome Paillard, is het aantal marktgangers (aankopers, filmhuis- en festivaldirecteuren en hun medewerkers) echter redelijk op pijl gebleven. Vlak voor het festival was er met 7.800 marktgangers uit 97 landen sprake van een krimp van 2 procent. De afvaardiging uit Egypte groeide met maar liefst 82 procent, die uit China met 48 procent, uit Mexico kwamen 28 procent meer marktgangers. Opmerkelijk: de op drie na grootste groeier is Nederland, met 17 procent.

Aan spectaculaire feesten schort het niet. Zo was daar de steenrijke sjeik die een strandfeestje organiseerde ter ere van het jaarlijkse filmfestival van Abu Dhabi. Met veel champagne, 25 jaar oude Whisky, kortgerokte vrouwen én mannen, en de op het laatste moment ingevlogen r & b-zangeres Jocelyn Brown – het al geboekte Spandau Ballet had afgezegd.

Ook België, met films weer sterk vertegenwoordigd in Cannes, gaf een drukbezocht feest aan zee. Op een A­locatie, met koude Belgische biertjes, en vervoer voor de internationale gasten.

De promotie van de Nederlandse cinema beperkt zich tot wat middagborrels in een krappe tent. Als (co)producent en financier levert Nederland overigens wel een bijdrage aan het Belgische succes. IDTV en het Nederlands Fonds voor de Film staan prominent op de aftiteling van La meritude des choses.

De echte Nederlandse films – waaronder Jean van de Veldes The Silent Army – staan echter pas tegen het einde van het festival geprogrammeerd. In aandacht concurreren ze dan met de films met de grote sterren (Brad Pitt, Johnny Depp), die pas laat in première gaan omdat de organisatie wil voorkomen dat de media voortijdig inpakken, zoals vorig jaar het geval was.

In het eerste weekeinde werd in een klein zaaltje in de krochten van het festivalpaleis wel een nieuwe film van Paul Verhoeven vertoond: de 145 minuten durende Franse productie Teenagers.

Voorafgaand kreeg iedereen een pen, een provisorisch bedrukt T-shirt en een gestencild persmapje in handen gedrukt. Niemand vroeg zich af of dat niet vreemd was voor een film van Paul Verhoeven. De film was nauwelijks bezig of de zaal stroomde zo goed als leeg.

Dit was het werk van een andere Verhoeven – een blozende zestiger met geblondeerd haar en een diamantje in zijn oor. De Fransman, die tien jaar aan zijn film werkte, het scenario schreef, de film produceerde en regisseerde en zelf de kostuums en de soundtrack maakte, heeft dezelfde voor- en achternaam (‘Vóór de Franse revolutie was het nog Van Der Hoeven’). Helaas mist hij het talent van zijn Nederlandse collega en naamgenoot.

Acteurs uit La Mertitude des choses naakt op de fiets in Cannes. (AFP) Beeld AFP
Acteurs uit La Mertitude des choses naakt op de fiets in Cannes. (AFP)Beeld AFP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden