SignalementenZout

Na zijn droomdebuut verzandt Olivier Bourdeaut in gebabbel en gekabbel

Beeld Wereldbibliotheek

Na een eeuwigdurende romance nu een knipperlichtbromance  misschien was dat het idee van de Franse Olivier Bourdeaut (1981) na zijn droomdebuut Wachten op Bojangles. En ook verder is Zout zo’n beetje in alles het tegenovergestelde van die eerste roman, waarmee hij internationaal succes had.

Het verhaal over de vriendschap tussen een ambitieuze, op geld beluste vastgoedhandelaar en een stugge, hardwerkende ex-Parijzenaar die een karig loon verdient met het nobele beroep van zoutboer, verzandt in gebabbel en gekabbel. Want tjongejonge, wat voelen deze mannen van 30 toch veel, wat denken ze diep na en wat kunnen ze goed drinken samen.

Daar komt bij dat niet alleen het sprookjesachtige decor van de Bretonse zoutpannen, maar vrijwel álles voor Bourdeaut aanleiding is om vergezochte en vaak flauwe vergelijkingen te maken, alsof hij een examen literair schrijven aflegt. De drie appetijtelijke studentes die op pagina 155 hun intrede doen en het dode lichaam in het zoutmoeras dat er met de haren lijkt te zijn bijgesleept voor wat spanning, maken het er niet beter op. Zout leest als stroop. 

Olivier Bourdeaut

Olivier Bourdeaut: Zout

Uit het Frans vertaald door Eva WissenburgWereldbibliotheek; € 20.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden