Review

Na Trauernacht verlaat je de zaal treurend

Eerder had Katie Mitchell een ongelukkige regie-ervaring met de Matthäus-Passion; ook na Trauernacht verlaat je de zaal treurend.

Trauernacht van Katie Mitchell.Beeld Guido van Oorschot

Katie Mitchells slowmotion neutraliseert de dwingende kracht van Bachs noten. Jammer.

Jankend begint de mens aan zijn leven en pas na zijn dood houdt het gejammer op. Zo luidde een krasse wijsheid die circuleerde in het Duitsland van Johann Sebastian Bach. Ontelbare noten heeft de lutherse componist gewijd aan het aardse tranendal. Als ervaringsdeskundige en verwekker van tien kinderen die de volwassenheid nooit hebben gehaald.

Trauernacht
Regie Katie Mitchell.
Ensemble Pygmalion o.l.v. Raphaël Pichon.
Gezien op 14/2, Stadsschouwburg, Amsterdam.

Vochtige oogjes

Katie Mitchell, de Britse regisseur die in de Amsterdamse Stadsschouwburg het Brandstichterfestival aanvuurt, ging voor haar Trauernacht bij de barokman te rade. Delen van Bachs kerkcantates smeedde ze aaneen tot muziektheater over sterfelijkheid en rouw.

Zie ze aan de eettafel: twee broers en twee zussen die net afscheid hebben genomen van hun overleden vader. Tijdens de maaltijd gaan pa's spulletjes door hun handen: schoenen, horloge, colbert. De sopraan huilt, de alt troost, de tenor is opstandig, de stugge bas mietert alles in een vuilniszak.

Laat de noten maar over aan Bach en de getalenteerde twintigers die vorige zomer bij elkaar werden gezocht door het festival van Aix-en-Provence. Vochtige oogjes kwamen vooral voor rekening van Raphaël Pichon, het dirigerende nestkuiken met een fijn oor voor de intiemere vormen van samenzang.

Slowmotion

Katie Mitchell, de veteraan met een ongelukkige regie-ervaring in Bachs Matthäus-Passion, bevestigt de indrukken van twee hedendaagse opera's die ze eerder regisseerde aan het Waterlooplein. Ze werkt met slowmotion, een filmisch middel dat best kan bij de trage windingen van Bachs treurmuziek en past bij het hoofd van de mens in rouw. Maar: slowmotion neutraliseert de dwingende kracht van Bachs noten. De muziek wil, maar mag niet. En zo komt het dat je na 90 minuten Trauernacht de zaal treurend verlaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden