Pics Floortje Smit

Na het zien van de trailer van Cats is het alsof je high bent van kattenkruid

cats filmbeeld Beeld k2

Toen de Koreaanse filmmaker Bong Joon-ho (Parasite) onlangs door vaktijdschrift Variety werd gevraagd of hij interesse had in het maken van een superheldenfilm, kwam hij misschien wel met het wonderlijkste antwoord ooit gegeven op die vraag.

‘Ik heb daar een persoonlijk probleem mee: (…) ik kan mensen in krappe pakjes niet uitstaan. Niet in films, niet in het echte leven. Ik zou zelf nooit zoiets dragen en ik heb er mentaal moeite mee om iemand in strakke kleding te zien. Ik weet dan niet waar ik moet kijken en ik heb het gevoel dat ik stik.’

Ik deed dit af als een nogal wonderlijke, particuliere aandoening. Tot ik de trailers van Cats zag. Opeens wist ik precíés wat Bong bedoelde.

Uiteraard, een beetje filmliefhebber kijkt niet naar trailers. Waarom zou je immers een korte, vaak veel verklappende samenvatting gaan kijken van iets wat je toch al wilt zien? Maar om de trailers van Cats was veel te doen. De eerste, in juli, leverde zo veel ophef op over de kattenlijven, dat regisseur Tom Hooper de computertechnieken van de film aanpaste. De tweede trailer, die twee weken geleden uitkwam, zou dus beter moeten zijn. Dat was-ie niet, huilden de wolven op het internet. Dan ga je dus tóch kijken.

En inderdaad, het is dan ‘alsof je high bent van kattenkruid’, zoals iemand op Twitter schreef. De zingende en springende katten hebben de gezichten van geweldige acteurs als Idris Elba en Ian McKellen en mensenhanden. Ze hebben mensenlijven met kattenhaar. Wat ís dit? Heeft iemand met een borsthaarfetisj bedacht dat Taylor Swift die haar harige borsten schudt ook sexy is? En als de Judi Dench-kat een bontjas draagt: van welk dier is dan het bont?

Het kan: dat de complete vormgevingsafdeling in een soort collectieve psychose belandt en niemand meer opmerkt wat voor de rest van de wereld overduidelijk is: dit is doodeng. Het gebeurde eerder de makers van Sonic the Hedgehog: na internationale walging over, onder meer, de mensentandjes in de trailer is het ontwerp van het personage ook aangepast.

Maar dat was een animatiefilm en bij Cats is het probleem omvangrijker en fundamenteler: het complete concept achter deze peperdure film blijkt verontrustend. Het is alsof deze acteurs naakt zijn, in een flinterdunne catsuit. Het zijn een soort geseksualiseerde katten. Het is té realistisch en té vervreemdend tegelijkertijd. 

Daar doe je niets meer aan. Vanaf nu de campy kanten van het hele idee benadrukken, hooguit. In de hoop dat mensen naar de bioscoop komen om te lachen.

Maar misschien valt het mee. Misschien went het. Als je de trailer vooraf lekker vaak kijkt. Iedereen accepteert immers ook die gekke superheldenkostuums. Behalve Bong dan. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden