De Gids De boekenluisteraar

Na een vakantie tussen luide Amerikanen kunnen mijn oren wel wat rust gebruiken

Hugo Blom leidt u door de wereld van het luisterboek. 

Michelle Obama; Becoming

Het was vakantie, maar het oor kruipt waar het niet gaan kan en zo was ik dan toch met stemmen bezig. Soms hoor je mensen, net terug van een vijf weken durende kampeervakantie, weleens verzuchten dat ze nu ‘lekker op kantoor gaan uitrusten’. Zover wil ik niet gaan, maar mijn oren kunnen wel wat extra rust gebruiken. Dat ik tijdens mijn verblijf in New York de woorden ‘voices of young women in New York’ googlede zegt genoeg, denk ik. Vrijwel dagelijks verbaasden mijn oren zich over volume + toonhoogte van de om ons heen in allerlei etablissementen door jonge vrouwen gevoerde gesprekken. En dan zwijg ik nog over de eindeloze stroom OMG’s en likes. Amerikanen zijn luid, zeggen ze zelf ook in de antwoorden die ik online vond, omdat Amerika zo groot is dat je vroeger overal kon en moest schreeuwen, en omdat iedereen op de Amerikaanse televisie ook veel te hard praat, maar waarom hard én hoog? Een echt goed antwoord vond ik niet, wel uitgebreide verhandelingen over vocal fry, een ‘techniek’ waardoor het einde van elke zin in onverstaanbaar gekraak eindigt.

De enige remedie voor deze vakantie-oren zou een zachte en lage stem zijn. En omdat we toch moeten stemmen op stemmen voor de Storytel Awards, kunnen we dat meteen als criterium gebruiken. Ja inderdaad, weer een prijs. De literaire wereld is ervan vergeven, de luisterboekenwereld wil er niet voor onderdoen. Er zijn tien genomineerde titels en tien genomineerde auteurs. Het ene rijtje correspondeert niet noodzakelijkerwijs met het andere. Dus of het luisterboek is goed maar niet per se de voorlezer, of de voorlezer is goed maar niet per se het boek. Veel van de titels én van diverse voorlezers (onder wie Job Cohen, Inge Ipenburg, Hymke de Vries) kwamen hier al eens voorbij, dus ik richt me even op het/de onbekende. Christel Schimmel bijvoorbeeld. Voorlezer van vele boeken, maar nu op het lijstje met het boek De dochters van de kapitein van Maria Duenas. Let op, het gaat niet om het boek, een verhaal over drie Spaanse zussen die emigreren naar New York om het restaurant van hun overleden vader over te nemen. Schimmel heeft weliswaar een prettige, heldere stem, maar mist wel erg vaak een ‘r’ en die ‘au’ of ‘ou’ zit er ook naast. Of ben ik nu hyperauditief aan het worden? 

Willemijn de Vries dan, voorlezer van tientallen titels, waaronder de audiosoap Gelukkig zijn we familie, waarvan wel drie seizoenen bestaan, dat is iets voor een andere keer. De Vries is genomineerd voor het voorlezen van Becoming van Michelle Obama, die dat voor de Amerikaanse versie overigens zelf voorlas. Zelf. Dat is stevige concurrentie, maar Obama staat niet op de shortlist. De Vries heeft een prettige stem, waarnaar moeiteloos 18 uur te luisteren is, hoewel de Amerikaanse overdrijving van alles in de vertaling misschien nog wel duidelijker is dan in het origineel. En als ik stiekem even naar La Obama zelf luister, hoor ik aan het eind van sommige zinnen toch een kraakje. How unbecoming.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden