Theaterrecensie Breaking Fake News

Na een interessant begin, wordt Breaking Fake News een zwart-witkinderverhaal (twee sterren)

Meral Polat en Eran Ben-Michaël in Breaking Fake News Beeld Casper Koster

Waar haalde Johan Fretz de inspiratie vandaan voor zijn toneelstuk Breaking Fake News? Was dat soms Network, de film uit 1976, waarin commercieel denken de journalistieke integriteit van een nieuwsprogramma bedreigt? Want de dilemma’s waarmee Fretz een eindredacteur (Eran Ben-Michaël) en presentator (Meral Polat) van het programma Nieuwsdag laat worstelen voelen minstens zo gedateerd.

Wanneer kun je iets als feit presenteren? Op basis van welke bronnen? En doe je dat soms te snel om de concurrentie voor te zijn? Ja, dat zijn vragen waar elke redactie mee worstelt. Ze zijn ook al uitentreuren behandelt in een lange reeks steengoede films, tv-series, toneelstukken en binnen de journalistiek zelf. Voor succesvolle satire op een nieuwsshow moet je intussen van goeden huize komen. Fretz komt helaas met geen enkel nieuw inzicht, noch een echt goede grap.

Meral Polat in Breaking Fake News Beeld Casper Koster

Breaking Fake News begint interessant, met een zogenaamd ‘echte’ dialoog tussen Eran en Meral (als zichzelf), over de vraag wat waar is en wat niet. Wanneer is liegen aanvaardbaar? Eran toont zich een flexibele opportunist, Meral de stoïcijnse hardliner – tot hij háár op een leugen betrapt. Zodra we echter overschakelen naar de nieuwsstudio sijpelt alle spanning weg, ook al wordt er dan een Boeing gekaapt met premier Rutte aan boord. Een vergeldingsactie van boze Surinaamse activisten, zoals Facebookposts doen vermoeden? Presentatrice Tara verzet zich aanvankelijk tegen al te snelle gevolgtrekkingen, maar eindredacteur Edward dringt aan, met het ‘recht van de kijker’ en de druk van de concurrent als voornaamste argument. Zonder duidelijke reden zwicht Tara dan toch, met alle gevolgen van dien.

Kinderverhaaltje

Zo worden oprecht ingewikkelde journalistieke (en maatschappelijke, en commerciële) dilemma’s gereduceerd tot een zwart-witkinderverhaaltje. De tweede laag in het stuk, waarin Polat en Ben-Michaël uit hun rollen stappen en als zichzelf op de materie reflecteren, voegt uiteindelijk weinig toe. Gemiste kans: over actuele reële bedreigingen voor de journalistiek, zoals politiek leiders die nieuwsmedia zwartmaken, of ‘fake news’ in de betekenis van betaalde trollen die Facebookbubbels vergiftigen, gaat het hier niet.

Meral Polat en Eran Ben-Michaël in Breaking Fake News Beeld Casper Koster

De twee spelers doen hun best: zij zijn charismatisch en behoorlijk overtuigend. Ben-Michaël blijkt over angstwekkende demagogische kwaliteiten te beschikken wanneer hij een toeschouwer in het publiek probeert te overtuigen dat een zwart gordijn in werkelijkheid groen is. Alleen: die toeschouwer gaat er niet in mee. De brave en schoolse regie van nota bene Liesbeth Coltof, de gelauwerde grande dame van het Nederlandse jeugdtheater, helpt de productie niet verder.

Deze Bellevue-lunchvoorstelling vaart onder de vlag van George en Eran Producties, het theaterduo dat Ben-Michaël vormt met George Tobal. Zij hebben samen meermaals bewezen hun publiek te kunnen meevoeren in een gekmakend paradoxaal gedachtenparcours, boordevol morele boobytraps. Hadden zij dit stuk maar zelf geschreven.

Breaking Fake News van Johan Fretz. Door George en Eran Producties. Gezien: 9/12, Theater Bellevue, Amsterdam. T/m 30 dec.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden