Na een ijzersterk begin weet regisseur Akins geen enkele maat te houden

Film (drama) - Aus dem Nichts

Fatih Akins drama over de moord op Duits-Turkse ondernemers getuigt van voorstelbare en oprechte woede. Maar door het pathos en de letterlijkheid komt er weinig terecht van zijn goede intenties.

Regie Fatih Akin Met Diane Kruger, Denis Moschitto, Johannes Krisch, Samia Chancrin, Numan Acar 106 min., in 32 zalen Beeld rv

Fatih Akin is kwaad – in vrijwel elke scène in zijn twaalfde film Aus dem Nichts is dat haarfijn zichtbaar. Maar de Duitse regisseur met Turkse ouders die doorbrak met het snoeiharde migrantendrama Gegen die Wand dreigt met zijn rücksichtslose stijl ditmaal zijn hand te overspelen.

De Duitse Katja (Diane Kruger) treft op een avond bij thuiskomst haar straat vol zwaailichten: er is een bomaanslag gepleegd voor het kantoor van haar Turkse man, waar op dat moment ook hun zoontje aanwezig was. Schreeuwend breekt ze door het afzetlint, agenten drukken haar tegen de grond. In een geïmproviseerd opvangcentrum hoort ze dat de aanslag twee levens heeft geëist, van een man en een kind. Weer stort ze ter aarde.

Akin en coscenarist Hark Bohm, tevens advocaat, baseerden hun verhaal op de moorden die de neonazistische terreurgroep Nationalsozialistischer Untergrund tussen 2000 en 2007 beging op Duitse ondernemers met een migrantenachtergrond, het merendeel Turks. Over de oprechte betrokkenheid van de regisseur geen twijfel; zijn broer was persoonlijk bekend met een van de slachtoffers. En in interviews maakt Akin zich kwaad over het feit dat de politie zich in haar zoektocht naar de daders in eerste instantie richtte op de migrantenkringen rond de slachtoffers.

Die woede is meer dan voorstelbaar, maar resulteert niet per se in goede cinema, zo bewijst Aus dem Nichts. Akin deelt de film op in drie delen, waarbij het eerste de meeste kwaliteit herbergt. Terwijl Katja trillend van de eerste schok probeert te bekomen (het is vermoedelijk aan dit deel te danken dat Kruger vorig jaar in Cannes werd bekroond tot beste actrice), stellen de ouders van haar echtgenoot tot haar frustratie voor om de twee lichamen in Turkije te begraven. Het zinnetje dat haar schoonmoeder vervolgens terloops uitspreekt is Akin op zijn best: ‘Als je beter had opgelet, zou mijn kleinzoon nog hebben geleefd.’

Helaas blijft het niet bij secuur gekozen zinnetjes. Katja aan de coke, huilend in het bedje van haar zoon, een zelfmoordpoging in bad: Aus dem Nichts kent geen enkele maat, en dan moeten de overige, bedenkelijke hoofdstukken nog komen. Haast kolderiek wordt het, de loden ernst waarmee de gortdroog verfilmde rechtszaak tegen de daders, bijgestaan door een valse advocaat (ongeschoren, korst op het voorhoofd), zich voortsleept, culminerend in het moment waarop de rechter voor de uitspraak in slow motion de rechtszaal binnenwandelt. Uiteindelijk is er zelfs thrillerachtige wraak, in de knulligst denkbare apotheose.

Akin omarmt het grote gebaar, het pathos en de algehele letterlijkheid van zijn vertelling zo nadrukkelijk dat er van zijn goede bedoelingen weinig terechtkomt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.