Muzikant distribueert zelf zijn geesteskind

De postbode is allang geweest en toch valt er een pakje op de deurmat. Er zit een cd'tje in en een lange brief plus acceptgiro....

Serge Populier (34) moet van zijn cd af. De muzikant, die acht jaar geleden van Kazachstan naar Nederland verhuisde, liet vorig jaar vijftienhonderd exemplaren drukken van War & Peace (of De Blote Leugens). Populier (zijn artiestennaam) maakt pas sinds twee jaar serieus muziek: 'Vanaf het moment dat ik me een synthesizer kon permitteren.' Toch deed hij alles zelf: componeren, teksten schrijven, alle partijen inspelen, zingen en niet in de laatste plaats financieren. Het kostte hem zo'n 30 duizend gulden, met dank aan de bank.

En toen stond daar ineens een stapel met cd's gevulde dozen in zijn slaapkamer. Maar hoe moest hij zijn product aan de man brengen? Een rondgang langs platenmaatschappijen en distributiebedrijven leverde niets op. De muziek zou te steriel en te koud zijn. Populier: 'Deze winter zat ik in een vreselijke depressie. Ik heb het niet breed en het enige dat ik kon doen was een oplossing verzinnen voor de distributie.'

En dus stopte hij in drie à vier dagen tijd zijn geesteskind bij wildvreemden in de brievenbus. Vanuit zijn woonplaats Zoetermeer reed de administratief medewerker in de weekeinden door het land. 'Vooral grote steden als Amsterdam, Hilversum en Den Haag zijn gedekt.' Hij zocht op gevoel wijken uit waarvan hij dacht dat de bewoners zijn muziek wel zouden waarderen.

In de uitvoerige begeleidende brief legt Populier uit dat hij de kosten van zijn project probeert terug te verzamelen. 'Verdienen vind ik hiervoor het net te sterke woord.' De ontvanger kan zelf bepalen hoeveel geld hij over heeft voor War & Peace. 'Alle redelijke en onredelijke bijdragen zijn uiteraard welkom!'

De muzikant omschrijft zijn muziek als 'internationale, oriëntaalse volkspop'. De songteksten zijn Engels, Russisch, maar vooral Nederlands. 'Zoals wij allemaal weten, smaken verschillen', schrijft hij. 'Misschien heeft u überhaupt geen rare cd's nodig. Het kan zo zijn dat u een verfijnde muzikale smaak heeft of u koopt alleen de platen van de bekende artiesten. Ik ben geen helderziende en kan onmogelijk komen achter uw persoonlijke voorkeuren.'

Tot nu toe betaalden er twintig tot dertig mensen; sommigen gaven een tientje, anderen tussen de 25 en 35 gulden. Een paar mensen zochten telefonisch of per e-mail contact met hem ('meestal reageren ze positief, maar soms ook kritisch over de muziek en mijn accent'). Ook kwamen er per post wat exemplaren terug; soms ongefrankeerd. Populier spreekt over een interessant statistisch experiment. 'Ik was nieuwsgierig naar hoeveel mensen er zouden reageren. Voorlopig in ieder geval nog niet zoveel dat ik een nieuwe cd kan maken.'

Hij zegt wel wat over zichzelf geleerd te hebben: 'Ik heb een enorme gok genomen, maar zo ben ik nu eenmaal. Mijn droom om een cd te maken heb ik verwezenlijkt; over de kwaliteit ervan valt te twisten.' Zelf is hij ook nog lang niet tevreden. 'Ik ben niet bijzonder trots op dit album, het is zeker niet geniaal.'

Maar Populier geeft de moed nog niet op. Hij is op zoek naar een beter betaalde baan en hoopt over een tijdje toch een mooie single op te nemen, met échte instrumenten. 'Van de bank kan ik niet meer lenen. Maar ik geloof in sprookjes dus misschien lukt het.' Mensen die meer dan 35 gulden betalen voor War & Peace krijgen zijn volgende cd gratis toegestuurd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden