AlbumrecensieMoses Sumney - Grae

Moses Sumney weet op Grae zowel te irriteren als intrigeren ★★★☆☆

Alsof de Ghanees-Amerikaanse zanger en componist Moses Sumney zelf wel doorhad dat zijn twintigdelige muzikale suite misschien wat veel is om in één keer te behappen, knipte hij Grae voor de digitale release in tweeën. In februari verschenen de eerste twaalf stukken, de laatste acht komen nu, samen vormen ze dus één cd.

En het is de finale die het album, waar je zo moeilijk doorheen leek te komen, toch transparantie geeft.

Net als op zijn debuut Aromanticism (2017) imponeert Sumney graag met zijn immense stembereik en omnivore muzikale ambities. Zijn ijzingwekkend hoge falset zet hij net zo lief in als zijn donkere bariton. Bij voorkeur in hetzelfde nummer, dat steeds net geen liedje wil worden.

Intrigerend? Ja, maar net zo vaak irriterend, omdat je als luisteraar in het eerste deel van Grae nooit houvast krijgt.

Het tweede deel is veel beter. Sumney is ineens niet vies van een beklijvende melodie en levert met Me in 20 Years een gewoon prachtig afgerond liedje af. Het zorgt ervoor dat je Grae toch vaker opzet.

Moses Sumney

Grae

Pop

★★★☆☆

Jagjaguwar/Konkurrent

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden