Komedie

Morir en San Hilario

Lusteloos dorp

Laura Mañá houdt van ouderwetse dorpjes. In haar debuut Sexo por compasión uit 2002 liet de Spaanse filmmaakster een slaperig Mexicaans gehucht zien dat alleen door een gepassioneerde prostituee kon worden wakkergeschud. Het Argentijnse San Hilario ligt er even lusteloos bij, wanneer in de opening van Morir en San Hilario een telegram arriveert.


Een bejaarde schilder herinnert zich dat San Hilario ooit bekend stond om de prachtige uitvaartceremonieën, en kondigt aan dat hij erheen zal komen om er te sterven. Dat geeft de bevolking hoop dat het plaatsje, dat op geen kaart te vinden is, opnieuw tot leven zal komen. Alleen arriveert door een paar toevalligheden niet de oude kunstenaar, maar een voortvluchtige misdadiger met een zak met geld.

Dat is het beginpunt voor weinig verrassende gebeurtenissen. De typetjes waarmee Mañá het dorp heeft bevolkt mogen soms amusant en kleurrijk zijn, de ontwikkeling die ze doormaken is voorspelbaar. De personages mogen zich gedragen alsof ze nieuwe levenslust hebben gevonden, de film kabbelt even sloom voort.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden