Morgen is het licht, zelfs in onverbiddelijke novembers

Ik word wakker uit een droom die weinig licht kende. Het is ochtend. Een ochtend in de maand november. Buiten is het donker, terwijl de dag toch allang begonnen is. Het is alsof mijn droom zich voortzet. November is een donkere maand, weigert licht toe te laten. De aarde ligt er verloren bij, kan zichzelf niet vinden. November heerst onverbiddelijk. Licht wordt ruw afgestoten.

Eens schreef ik het gedicht 'De witte roos':

Het was laat in het jaar
ach eigenlijk bedoel ik eind november
de negenentwintigste als ik het wel heb
zo om een uur of vier in de middag
(op de minuut af weten is moeilijk,
zowel van tevoren als achteraf
slechts tijdens had het gekund
maar ik lette niet op de tijd)
toen van de witte roos
het laatste blaadje losliet
en neerwaarts dwarrelde
donkerende grond tegemoet

Ik wil niet in het donker blijven hangen. Via mijn gedicht 'Morgen' ontsnap ik er met enige moeite aan:

Morgen is het licht
Licht als dit papier licht als de Zeppelin
Op een oude ansichtkaart die ik vond

Morgen is het licht
Vraag niet waarom want morgen is het licht
Licht als kindervingers licht als een streelwoord

Morgen is het licht
Licht als mensen soms sterven
Licht als hun ogen hun gefluisterd woord

Morgen is het licht
Licht als brood licht als brandende huizen
Vraag het de mensen zij zullen zeggen

Morgen is het licht
Licht als het zonlicht in het water
Licht als het maanlicht op de velden
Licht als het licht in de morgen
Is het licht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden