Review

Monk heeft kwaliteit genoeg, maar vliegt alle kanten op

Film (drama) - Monk

Een verwarrende film met geforceerd simpele oplossingen voor loodzware problemen, zoals een beetje zon en muziek. Monk heeft kwaliteiten genoeg, zoals scherpe dialogen en knap acteerwerk, maar ze vliegen nog alle kanten op.

Still uit Monk.

Het is al lastig genoeg om een jongen van 13 te zijn, maar Monk (Teun Stokkel) heeft het nog iets zwaarder dan gemiddeld. De sombere brugklasser is een buitenbeentje op school en vindt thuis ook al geen aanspraak. Zijn oudere zus Joni (Olivia Lonsdale) heeft het te druk met zichzelf, zijn Spaanse moeder is plotseling in staking gegaan en voert niets meer uit, en tot overmaat van ramp heeft zijn vader zich al tijden opgesloten in een bezemkast.

Een wat merkwaardig gezin dus, waar iedereen elkaar uit het oog verloren is. Een reis naar Spanje biedt de kans de gezinsleden dichter bij elkaar te brengen. Dat wil zeggen: als Monks vader ooit weer gaat praten.

Monk (**), drama.
Regie: Ties Schenk
Met: Teun Stokkel, Olivia Lonsdale, Marina Gatell, Sam Louwyck
74 min., in 17 zalen.

De Nederlandse tragikomedie Monk wil duidelijk lijken op Little Miss Sunshine, de met twee Oscars bekroonde film uit 2006 over een aandoenlijk meisje en haar tobbende familieleden. Ook daarin vond een lange autoreis plaats die voor catharsis zorgde. Niet de enige overeenkomst: excentrieke personages, wrange humor, tegenslagen en levenslessen horen ook bij het recept.

Dat het in Monk niet goed uitpakt, ligt aan de spagaat waarin regisseur Ties Schenk en scenarist Roosmarijn Roos Rosa de Carvalho herhaaldelijk terechtkomen. Zoals het onduidelijk is op welk publiek zij zich precies richten, is het ook lastig te bepalen wat Monk wil zijn. Realistisch of sprookjesachtig, ironisch of oprecht, afstandelijk of empathisch; de film is van alles, en daarmee vooral verwarrend.

Het is lastig de personages serieus te nemen, wanneer ze zo grof geschetst worden als in Monk; over vader Fabian komen we niets meer te weten dan dat hij een kunstenaar is, over zijn vrouw Maria zelfs nog minder. Dat de film lichtzinnig over loodzware problemen heenstapt, is ook problematisch. De zwaar depressieve, haast catatonische Fabian wens je eerder professionele hulp toe dan een ongewisse reis met zijn familie, maar een beetje Spaanse zon en muziek doen in Monk al wonderen. Het is een geforceerd simpele oplossing, die botst met de meer volwassen scènes.

Aan een gebrek aan talent ligt het niet. Rosa de Carvalho, in 2012 afgestudeerd aan de filmacademie, bewijst met Monk dat ze scherpe, geestige dialogen kan schrijven. Schenk, die onder meer het televisiedrama Zwarte Tulp regisseerde, laat zich in haar speelfilmdebuut zien als een uitstekend acteursregisseur: vooral de jonge hoofdrolspelers leveren knap werk. Kwaliteiten genoeg in Monk, maar ze vliegen nog alle kanten op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.