tv-recensieYasmina Aboutaleb

Mommies in class doet denken aan de succesvolle serie Klassen

null Beeld

Degene met de grootste mond heeft het kleinste hartje. Dat zou zo maar van toepassing kunnen zijn op Su, 23 jaar oud, alleenstaande moeder van drie kinderen en een van de meest baldadige leerlingen van haar mbo-moederklas. Als ze met haar klasgenoten voor de school staat te roken na de eerste les van het schooljaar voorspelt ze vrolijk ‘dat er nog wel drama komt’, zo veel meiden in een klas.

Niet veel later heeft ze ruzie met klasgenoot Amanda die gezegd zou hebben dat zij haar kind nooit in kleding van de Primark zou steken en dat haar kind alleen maar Roosvicee krijgt. Dat valt bij Su in het verkeerde keelgat: ‘Nou, mijn kind drinkt gewoon siroop van de Lidl hoor, wat is met jullie? (...) We willen allemaal het beste voor onze kinderen, maar niet iedereen kan Roosvicee kopen.’

De documentaireserie Mommies in class (KRONCRV) volgt tien jonge moeders die beginnen op de jongemoederklas van het Zadkine in Rotterdam, een opleiding die rekening houdt met de omstandigheden van jonge moeders om de kans op een diploma te vergroten. Elk jaar raken ruim 1500 tienermeisjes zwanger. Rotterdam is een van de steden waar de meeste tienermoeders wonen.

Su (l) van ‘Mommies in class’ heeft geen zin de rekenles. Ze doet toch alles met de rekenmachine. Beeld
Su (l) van ‘Mommies in class’ heeft geen zin de rekenles. Ze doet toch alles met de rekenmachine.

De jongste mommy in de vijfdelige serie is Chaquila (16). Haar baby is vier maanden. Zij, haar moeder en broertje wonen in de crisisopvang van het Leger des Heils. Haar zwangerschap overviel niet alleen Chaquila, ook haar in tegeltjeswijsheid sprekende moeder schrok: ‘Een kind is niet voor even, maar voor je hele leven.’

Su heeft haar moeder nooit gekend. Zittend voor de flat waar ze tijdelijk woont, vertelt ze hoe zwaar het alleenstaande moederschap haar valt. Toch zou ze het voor geen goud willen terugdraaien. Ze wil er alles aan doen om een goed voorbeeld voor ze te zijn. Dat ze een strafblad heeft is voor haar daarom des te pijnlijker.

Voor de eerste les begint laat Su weten niet veel op te hebben met haar mentor. Weer iemand die het beter denkt te weten. Maar mentor Esther, wier telefoon 24/7 voor de leerlingen aanstaat, blijkt met haar eerste moederschap op 18-jarige leeftijd en een verleden met pleegouders ook over de nodige levenservaring te beschikken. Su: ‘Toen had ik zoiets van: mensen vooroordelen mij, terwijl ik zelf ook mensen aan het vooroordelen ben.’

Mommies in class doet denken aan de succesvolle Human-serie Klassen. Elke keer nadat je hebt gelachen om de gevatte opmerkingen van de dames, of vol ontroering naar een docent hebt gekeken die de klas probeert te motiveren, gebeurt er iets waardoor de moeilijke situatie van de jonge moeders weer pijnlijk duidelijk wordt.

De jonge vrouwen weten maar al te goed wat er voor hen op het spel staat. Maar, zoals de moeder van Chaquila het op z’n Rotterdams zegt, ‘willen en kennen zijn twee verschillende dingen’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden