tv-recensiefrank heinen

Moet ik misschien eens met iets inhoudelijks komen, vroeg Jort Kelder zich neerslachtig af

Met een zwaar gemoed staarde Jort Kelder dinsdagavond naar het scherm waarop een zoveelste persconferentie een zoveelste set maatregelen aankondigde. Direct na de uitzending zou hij, voor het oog van miljoenen kijkers die, murw van sombere vooruitzichten, zich er niet toe hadden kunnen zetten hun tv uit te schakelen, in De Vooravond een analyse ten beste moeten geven.

Hij zag er tegenop. Wat viel er nog te zeggen? Op welke tegendraadse ventweg kon hij nog eens flink optrekken? Het was niet dat hij niet eerder meermaals over één onderwerp min of meer hetzelfde had gedebiteerd; in dat specifieke onderdeel van opiniëren behoorde hij tot de top. En in de kern kwam het altijd hier op neer: met de ironisch-ernstige gelaatsuitdrukking van iemand die een kleuterfittie komt beslechten de sociaal-economische kaart spelen, een joker die aan ieder spel een einde maakt. Eventueel kon hier nog ‘uiteindelijk draait het allemaal om de centjes’ aan worden toegevoegd – of woordjes van gelijke strekking. Goeie truc was ook om iets dermate ingrijpends te zeggen dat de ander onvermijdelijk emotioneel werd getroffen, om er vervolgens aan toe te voegen dat we emoties geen rol moesten laten spelen.

Jort Kelder in ‘De Vooravond’Beeld BNNVARA

Op het tv’tje backstage hoorde hij premier Rutte zich opwinden over mensen die op tv de maatregelen zaten te bespreken. Zo direct zou hij zich volledig concentreren op de maatregelen. Eén gelukje was er wel: dit had hij gemeen met de overige tafelgasten. Het maakte de kans dat iemand met verstand van zaken hem zou onderbreken geruststellend klein. Zonder veel tegengas zou hij straks kunnen plaatsnemen op zijn stokpaardje van ‘de bescherming van een kleine groep kwetsbare ouderen’. Daarna zou hij het op bedachtzame toon over een ‘politiek lastige afweging’ kunnen hebben. Vermoedelijk zou niemand tegenwerpen: maar het gáát natuurlijk niet alleen om de mensen die nú in het ziekenhuis liggen, en het gáát niet alleen om een risicogroep van miljoenen mensen, en het gaat niet alléén om het dreigende uitstel van reguliere zorg, en om de mogelijke uitval van zorgpersoneel, en het gaat niet eens alleen om het feit dat praktisch iedereen emotioneel aan iemand uit de risicogroep verbonden is; het gaat er bovenal om, kletsmajoor, dat andere mensen andere mensen zijn, geen hordes die je opzij kunt schuiven.

Moet ik misschien eens met iets inhoudelijks komen, vroeg hij zich neerslachtig af. Zelf dacht hij aan een fiscale correctie voor ouderen. Ideetje. Top hoor, vond de redactie. Als hij maar niet vergat eerst ‘de bescherming van de kleine groep’ ouderen in twijfel te trekken. Dat zou gegarandeerd een knaller van jewelste worden. Hopelijk pakte het zo edgy uit dat ze helemaal niet aan het inhoudelijke punt zouden toekomen.

De persconferentie was afgelopen, De Vooravond ging beginnen. Gelaten nam hij plaats, zette zijn gezicht in de stand van iemand die elk moment iets Uiterst Controversieels kan zeggen en stak van wal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden