Review

Moederland is opgezet als afrekening met de familie waarin de oudere man opgroeide

Toen Paul Theroux in 1996 zijn tweede semi-autobiografische roman My Other Life publiceerde (zijn eerste was My Secret History, 1989), leek het Boston Magazine een aardig idee Theroux' oudere broer Alexander om een bespreking te vragen. Alexander had zelf enkele romans op zijn naam staan en was als docent verbonden geweest aan Harvard en Yale.

Het resultaat mocht er zijn. Om te beginnen maakte Alexander gehakt van de talrijke pretentieuze beweringen die zijn jongere broer in het boek verwerkte, zoals over zijn ontmoetingen met de koningin. Vervolgens haalde hij de rest van Pauls oeuvre erbij en zette de romans en reisverslagen weg als middelmatige strandboeken. Paul was, meende Alexander, een veelschrijver die amper serieus werd genomen door de critici.

Dit bijzondere staaltje literaire broedermoord is terug te vinden in Paul Theroux' laatste roman Moederland (Motherland). Hierin schetst schrijver Jay Justus een buitengewoon vilein beeld van zijn moeder en zijn zes broers en zussen, onder wie collega-schrijver en docent Floyd.

Fictie
Paul Theroux
Moederland
Uit het Engels vertaald door Linda Broeder, Betty Klaasse en Anne Roetman.
Atlas Contact; 624 pagina's; euro 27,99.

Inderdaad: Moederland is opgezet als een afrekening van een oudere man met de familie waarin hij opgroeide. De overeenkomsten tussen Justus en Theroux zijn legio, maar het is voor de lezer niet uit te maken waar de scheidslijn loopt tussen feit en fictie.

Voor de waardering van Moederland is dit niet van belang. Theroux legt een soepele, met humor, sarcasme en venijn dooraderde schrijfstijl aan de dag. Hij beschrijft de moederfiguur als een manipulatieve, gierige en wrede vrouw en het zegt iets over zijn literaire kwaliteiten dat de lezer hem blijft volgen, ondanks het feit dat het boek gaandeweg een repetitief karakter krijgt.

Maar Theroux' bekwame schrijvershanden groeien straks natuurlijk wel boven zijn graf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden