Modern, maar niet te heftig

De muziek en de tv-commercial: het is de bedoeling dat ze elkaar versterken, maar soms ontstijgt het liedje de reclame....

Koen Schouten

Nummer: In My Heart

Artiest: Moby

Reclame: Nokia N70

Cd: 18

De koning van de reclamemuziek is een veganistische christen en voormalig militante marxist: Moby. Zijn cd Play uit 1999 is niet alleen de succesvolste technoplaat aller tijden; elk nummer ervan is gebruikt voor een reclamespot of soundtrack. Wel stelde de kleine kale Amerikaan eisen aan het type adverteerder. Een Zweedse béarnaisesaus die in een filmpje over een sappige steak werd gegoten, werd afgewezen vanwege dieronvriendelijkheid. Verder deed Moby niet te moeilijk. Auto's konden best. 'Ik gebruik de adverteerders om mijn muziek, en dus mijn denkbeelden, onder de aandacht te brengen', zei hij.

Moby's muziek is uitermate geschikt voor reclame. Zijn beats klinken modern, maar niet te heftig. Hij kiest emotionele vocale samples en maakt pakkende melodietjes. Lunchroomhouse, zou je het kunnen noemen. Of glijmiddel voor de massa, geestdodende nonmuziek. Het is maar net hoezeer je je eraan ergert. En de meeste mensen ergeren zich niet aan Moby - hij verkoopt miljoenen platen.

Zijn doorbraak was de hit Go uit 1991, waarin hij het karakteristieke, geniale strijkersthema van de tv-serie Twin Peaks combineerde met een stuwende dancebeat. Zijn productie bleef van constante kwaliteit, hij maakte een uitstapje naar gitaarrock en in 1999 werd hij dankzij het met oude bluessamples volgestouwde album Play een megaster. Hij was een van de eerste danceproducers die zelf in hun clips figureerden. Ook degenen die zelden muziek aanschaften, kochten als enige cd dat jaar wel Moby's Play.

De opvolger 18 was een iets minder groot succes, maar nog steeds gewild voor reclames. Renault gebruikte het nummer In This World. En nu, terwijl de plaat vier jaar oud is en Moby's nieuwste, Hotel, wereldwijd door de pers is afgebrand, verschijnt er weer een lied van 18 op tv. In My Heart is te horen in de spot voor de allernieuwste Nokia-telefoon, de N70.

Het begint met een hi-hat en vlotte arpeggio's op piano, dan komt de beat erin met een galmende vocale sample: Lord I. Het utopische nummer suggereert onbegrensde mogelijkheden. Fijn natuurlijk, bij zo'n technisch gadget als een mobieltje.

Toch: geen genre is zo snel gedateerd als dance. Je hoort meteen dat het nummer al vier jaar oud is. Dat straalt niet echt positief af op zo'n vooruitstrevend product. Aan de andere kant past het wel. Ook het nieuwste telefoontje is een jaar later alweer hopeloos verouderd. Net als Moby's strenge denkbeelden. Na eerst volledig tegen alcohol te zijn geweest, heeft hij zich ontwikkeld tot een flinke zuiperd.

Koen Schouten

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden