Model voor de Toekomst = Model for the future

Na 80 jaar bestaan de Spelen van 1928 weer

Ruud Paauw en Jaap Visser?

Paauw is oud-journalist van het Leidsch Dagblad en oud-archivaris van het Nederlands Olympisch Comité. Sportjournalist Visser werkte voor het Leidsch Dagblad, de Volkskrant, Vrij Nederland en Johan.

Model voor de Toekomst?

De titel heeft een dubbele lading. De Olympische Spelen in Amsterdam golden als vernieuwend. Het olympisch vuur werd geïntroduceerd en Griekenland, de bakermat, mocht voor de eerste keer het landendefilé aanvoeren.

De vrouwensport beleefde een doorbraak: voor de eerste keer mochten vrouwen aan de hoofdsporten atletiek en turnen deelnemen. De voorzitter van het Amerikaanse Olympisch Comité sprak niet voor niets bewonderend over 'a model for the future'.

Dat is dus de ene lading van de titel. En de andere?

Het boek is ook een verwijzing naar de plannen om de Spelen in 2028 in Nederland te laten plaatshebben, 100 jaar na Amsterdam. Ook de uitgever heeft internationale ambities: alle teksten in het boek zijn in het Engels vertaald.

Op bijvoorbeeld het hoofdstuk 'Treurig getouwtrek om Olympische film' volgt 'A sad tug-of-war for the Olympic film'. Voor de Nederlandse lezer zijn dat hinderlijke pagina's, maar er valt mee te leven, omdat voor de Olympische Spelen van Amsterdam eindelijk een monument is opgericht.

Een monument?

En ook een eerbetoon. Nooit werden de Olympische Spelen van 1928 zo uitputtend beschreven. En nooit werden de foto's en de illustraties van het evenement zo fraai en zo uitbundig gerangschikt.

Is het een sportboek of een geschiedenisboek?

Allebei. Maar de nadruk ligt op de sport; op de wedstrijden, op de winnaars en de verliezers. Niet eerder kregen de deelnemers en hun prestaties zoveel aandacht. Alle sporten, van atletiek tot zwemmen, worden behandeld en op een aangenaam beeldende, vaak anekdotische manier beschreven.

Welke grote sprong voorwaarts werd in Amsterdam gemaakt?

Aan de Spelen namen meer vrouwen deel dan ooit tevoren. Dat was niet minder dan een wonder, want de meeste mannen vonden sportende vrouwen belachelijk.

Een van de lijfspreuken van de vader van de moderne Olympische Spelen, Pierre de Coubertin, was: 'Sportende vrouwen zondigen tegen de wetten van de natuur.' (Een andere was inderdaad 'Meedoen is belangrijker dan winnen.')

En de beroemde sportjournalist Joris van den Bergh verklaarde: 'Een vrouw op de Olympische Spelen is een slak, die een zoutkeet binnenkruipt. Zij vindt er, als vrouw, haar ondergang. Gelijk de slak smelten haar vormen weg. De Olympiade-winsters uit het jaar 2000 zullen mannen-billetjes hebben en geen spoor van een buste.'

Jeetje. De belangrijkste vraag: hoe deed Nederland het in het medailleklassement?

Geweldig: derde achter de Verenigde Staten en Duitsland, met acht gouden medailles.

En Visser en Paauw?

Ook goud. De Olympische Spelen van Amsterdam bestaan weer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden