recensie Mjólk

Mjólk is overzichtelijk en daardoor ook rechtlijnig drama ★★★☆☆

Beeld filmbeeld

Mjólk

★★★☆☆

Drama

Regie Grímur Hákonarson.

Met Arndís Hrönn Egilsdóttir, Sigurður Sigurjónsson, Sveinn Ólafur Gunnarsson.

92 min., in 19 zalen.

Het begint met een Facebookbericht. De IJslandse boerin Inga doet haar verhaal op Facebook wanneer ze ontdekt dat haar man onder druk werd gezet door de landbouwcoöperatie waarvan hij lid was. Niet veel later staat er een televisiejournalist voor haar neus – dit is IJsland tenslotte, een klein land waar iedereen elkaar via-via kent. Inga’s strijd tegen de coöperatie is begonnen.

Achter de dood van haar man, die met zijn truck van de weg gleed, blijkt meer te zitten dan Inga dacht. De coöperatie, in een ver verleden opgericht om de belangen van de boeren te behartigen, houdt zijn leden in een wurggreep. Inga probeert haar dorpsgenoten te mobiliseren in haar strijd tegen de ‘melkmaffia’, maar makkelijk is dat niet. Uit angst houden de meeste agrariërs het liever bij het oude.

Regisseur en scenarioschrijver Grímur Hákonarson, zelf afkomstig van het IJslandse platteland, lijkt zich te specialiseren in boerendrama’s. Zijn speelfilmdebuut Rams ging over twee schapenboeren, stugge broers die niet met elkaar spraken. Ook Mjólk speelt zich af in een kleine gemeenschap, een plek waar hoofdstad Reykjavik ver weg lijkt – misschien niet in kilometers, maar wel in mentaliteit.

Met Rams deelt Mjólk ook de droogkomische humor. Inga, een vrouw met een missie, laat zich niet stoppen door de benepen mannen die ze tegenover zich krijgt. Halfzachte gangsters zijn het, niet de macho’s die je misschien zou verwachten. Hoezeer Hákonarson ook op de hand is van Inga, hij maakt er geen zwart-witverhaal van; ook voor haar vijanden toont de film begrip. Ooit was de coöperatie een goed idee.

Op kleine schaal toont Mjólk hoe idealen beklemd kunnen raken in een vastgeroest systeem. De film gaat ook over bevrijding: terwijl de boeren inzien dat ze zich kunnen losmaken van groepsdruk en tradities, leert Inga langzaam maar zeker dat er een ander leven mogelijk is dan het taaie bestaan op de boerderij.

Hákonarson zet het allemaal overzichtelijk uiteen, zonder verrassingen of omwegen. De eenvoud van Mjólk is zowel een pluspunt als een valkuil: de simpele, haast koppige stijl past goed bij het onderwerp, maar maakt de film wel erg rechtlijnig.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden