tv-recensieharo kraak

Mits we erbij zeggen dat we ons schuldig en vies moeten voelen, mogen we alles weten over Ruinerwold

We worden bijgepraat over alle details van de zaak, beloven de talkshows ons. Een vader die misschien wel of toch niet kan communiceren sinds zijn hersenbloeding. Stokslagen, ijsbaden en hondenhokken. Kinderen die zelf gepaste straffen moesten bedenken voor hun broertje of zusje. De buitenwereld die onrein is.

‘Het lijkt echt wel een horrorfilm, hè’, zei Bridget Maasland ernstig in RTL Boulevard over de eerste zitting van de zaak-Ruinerwold. Ja, dat leek het zeker, en we gingen de film eens even goed bekijken om hem daarna kapot te analyseren. 

RTL BoulevardBeeld RTL 4

Als je Promenade kijkt, de nét van echt te onderscheiden talkshowsatire van Diederik Ebbinge en zijn handlangers, zie je het programma opeens overal in terug. ‘Ik heb er met pijn in mijn buik naar zitten kijken’, zei Henry van Loon over de bosbranden in Australië. Nee, Ton Kas keek er ook niet graag naar.

‘Echt een inferno, hè’, zei Ebbinge. ‘Zullen we heel even gaan kijken?’

Van Loon: ‘Graag.’

Crutzen: ‘Heel graag. Ja, leuk.’

Ook in de kranten wordt Ruinerwold natuurlijk besproken, ondanks het gebrek aan maatschappelijke relevantie, maar daar ontbreekt dat typische mechanisme dat mensen hun meelevendste gezicht opzetten terwijl ze de gruwelijkste details opsommen. Op tv krijgen we meteen te zien hoe we ons moeten voelen, waarna er snel wordt geschakeld naar een lichter onderwerp.

En dan nu: ijdelheid onder mannen. Ruud, jij hebt net een haartransplantatie laten doen, toch?

Voordat Gullit dinsdag bij Jinek over zijn taboedoorbrekende operatie mocht vertellen, klaagde Yehudi Moszkowicz, advocaat van klusjesman Josef B., over de hoeveelheid media-aandacht voor Ruinerwold. Er waren negentig journalisten bij de zitting. Bovendien liet Jinek beelden zien waarop de stem van zijn cliënt te horen was, ondanks een verbod van de rechtbank.

Maar het ís ook spraakmakend, legde Jinek uit, dat in een klein, dichtbevolkt landje als Nederland een gezin zo afgezonderd kan leven (alsof de zaak minder spraakmakend geweest was op het platteland van Duitsland). Trouwens, over die beelden: die hebben we ook maar uit een programma geplukt.

Bij Op1 waren ook twee journalisten aangeschoven om Giovanca Ostiana en Tijs van den Brink bij te praten over Ruinerwold. De schizofrenie van het wisselformat werd aardig belicht doordat een van de journalisten, Silvan Schoonhoven van De Telegraaf, donderdag ook al was aangeschoven in de talkshow om te vertellen over zijn boek, Spookhoeve Ruinerwold.

Toen lieten Welmoed Sijtsma en Sander Schimmelpenninck Schoonhoven en zijn collega Marcel Vink eerst leeglopen over hun boek, om ze daarna op de pijnbank te leggen: was het wel netjes om uit het politiedossier te citeren? Schend je niet de privacy van de kinderen? Hadden ze over nagedacht, zeiden de journalisten meermaals, ze waren erg terughoudend geweest.

Daar werd de medialogica samengevat: mits we erbij zeggen dat we ons eigenlijk schuldig en vies moeten voelen, mogen we alles weten. Even naar een fragmentje kijken? Graag. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden