Misschien hebben de twee jongens Heather vermoord

Tot voor kort stopte er bijna nooit iemand in Burkittsville. Maar sinds de film 'The Blair Witch Project' wordt het slaperige dorpje in Maryland overspoeld door filmfans....

'Waar zijn die vermoorde kinderen nou? Ze zei nog in de film: de bewijzen zijn overal om ons heen, in steen gehouwen', mompelt Wendy Schaffer, terwijl ze de scheve grafstenen op de begraafplaats van Burkittsville afzoekt. Er hangt een zware, hete lucht boven het kerkhof, maar de geest van de heks van Blair laat zich niet voelen.

Schaffer houdt de moed erin. 'Weet je dat je hier een Ghost Hill hebt. Als je je auto erop parkeert, lijkt het of de weg omhoog gaat, maar eigenlijk gaat-ie naar beneden', zegt ze op samenzweerderige toon.

De dorpelingen kijken vanaf de stoep van het postkantoortje misprijzend naar het volk dat tussen de grafstenen zoekt naar sporen van de slachtoffers van de Blair Witch, die hier ooit zou hebben rondgespookt.

Tot voor kort stopte er haast nooit iemand in Burkittsville. Waarom zou je ook, er is geen restaurant, geen café, zelfs geen winkel. Maar sinds de film The Blair Witch Project in de bioscopen draait, wordt het dorpje overspoeld door filmfans die zelf iets willen voelen van de angst voor de heks. Soms nemen ze hun slaapzakken mee en gaan ze - stoned, moppert een dorpeling - in het maïs liggen, wachtend op wat er gebeuren gaat.

Tsja, op wat eigenlijk. In de film gebeurt eerlijk gezegd nauwelijks iets. Het is een namaak-documentaire over drie filmstudenten die spoorloos verdwenen, toen ze in de bossen rond Burkittsville in Maryland de waarheid probeerden te achterhalen over de Blair Witch. Volgens een plaatselijke legende zou die vroeger verscheidene kinderen hebben vermoord.

De film bestaat uit de filmrollen en video-banden die later in het bos zouden zijn teruggevonden. De beelden zijn schokkerig, je ziet de tent van binnen, hoort het dichtritsen van de slaapzakken en enge geluiden uit het bos. Een van de filmstudenten verdwijnt en even later stoppen de beelden van de andere twee: afgelopen!

Maar het werkt wel. In een paar weken tijd is The Blair Witch Project, het bedenksel van Daniel Myrick en Eduardo Sanchez, twee jonge filmmakers uit Florida, de hit van het jaar geworden. De film heeft maar 35 duizend dollar gekost, maar bracht alleen al in de eerste week bijna 50 miljoen dollar op.

Toen de onafhankelijke studio Artisan Entertainment begin dit jaar ruim één miljoen dollar neertelde voor de rechten voor de film in de hele wereld, werd er in Hollywood gegniffeld. Het enige griezelige aan de film is de hoogte van het bedrag dat Artisan ervoor heeft betaald, was de mop.

Maar nu kijkt Hollywood beteuterd toe. Hoe kan het dat een film waarin geen bekende sterren spelen en die zo slecht gefilmd is, zo aanslaat? 'Af en toe gaat kunst, in wat voor vorm dan ook, terug naar zijn oorsprong. Als je geen geld hebt, moet je wel terugvallen op de kunst van het vertellen', verklaart Myrick het succes van zijn film tegenover Newsweek.

Myrick en Sanchez stuurden de hoofdrolspelers zonder tekst, maar wel met wat vage en tegenstrijdige opdrachten het bos in en lieten hen acht dagen gaarkoken. Het resultaat is een warrig en broeierig geheel dat een zeer authentieke indruk maakt. De acteurs hebben inmiddels zo zeer genoeg van elkaar dat hun irritatie - wie heeft de kaart kwijtgemaakt? - nauwelijks meer gespeeld is.

Maar er kwam meer bij kijken. Myrick en Sanchez pushten hun film handig via een website op het Internet (www.blairwitch.com) met namaak-krantenartikelen over de verdwijning van de drie. Artisan Entertainment zette de Internet-campagne voort met bijvoorbeeld een 'interview' met de moeder van Heather, een van het verdwenen drietal.

Nog voor de film uitkwam, was de Blair Witch website al een drukbezochte cyberplaats, waar heftig gechat werd over de ware toedracht van de sinistere gebeurtenis. De bezoekers worden aangemoedigd met 'bewijsmateriaal', zoals foto's van de auto van het drietal die later in het bos werd teruggevonden.

Het hoogtepunt van de campagne was een een 'documentaire' over de heks van Blair die het Sci Fi Channel in de week voor de premiere uitzond, uiteraard zonder erbij te zeggen dat het allemaal nep was.

De rest ging vanzelf. Fans tuigden de website op met allerlei links naar andere plaatsen op Internet. Het mag geen wonder heten dat het vooral om occulte websites gaat. Het is lang geleden dat het heidendom zo populair was: 'pagan' en 'wiccan' zijn de wachtwoorden in deze virtuele wereld.

'Wat de film zo sterk maakt, is dat er helemaal geen special effects in zitten', zegt Daniel Mielu, die met een vriend naar Burkittsville is gekomen om het kerkhof te zien waar de film begint. 'Je staat ervan te kijken dat zo'n simpele film je zo bang kan maken', zegt hij.

Hij gelooft niet dat de documentaire echt is, maar hij wil toch weten waar de Black Rock Road is. Daar zou de auto van de drie later zijn gevonden. En waar was het bos precies, waar ze verdwaalden? Ze kijken om zich heen, maar het bos op de heuvel lijkt toch een beetje te klein te zijn om dagenlang in rond te dwalen. (De bosscènes werden ergens anders gedraaid, maar goed.)

Wendy's moeder, Linda Siviero, heeft haar eigen theorie. 'Ik denk dat Heather door die twee jongens vermoord is, of door de dorpelingen. Misschien wilden die niet dat ze erin gingen wroeten', zegt ze.

Maar is het dan echt? 'Aan het begin zeggen ze toch dat het de beelden zijn die ze teruggevonden hebben?', zegt ze. 'Je vraagt je wel af waar de drie nu zijn. Ze hebben ze nooit teruggevonden'. Haar grootste zorg is dat de film anderen zal aanmoedigen te gaan zoeken naar de Blair Witch. 'Dan verdwijnen er misschien nog meer', waarschuwt ze.

'Ik heb er geen bezwaar tegen dat ze geloven dat het echt is', zegt Louise Prior grijnzend op de stoep van haar simpele huisje in Burkittsville. Ze doet goede zaken met Blair Witch souvenirs, plastic zakjes met een voodoo-poppetje van houten takjes met een draadje eromheen, die ze voor vijf dollar verkoopt. De takjes kun je hierachter in het bos vinden, legt ze uit, maar de productieprijs wil ze niet onthullen. 'Dat is een bedrijfgeheim'.

Afgelopen weekeinde heeft ze voor bijna duizend gulden verkocht en dat komt goed uit, want ze heeft geen werk. Ze heeft een huidaandoening, deelt ze mee. Ongevraagd hijst ze haar blauwe jurk op. Dat is pas griezelig!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden